Rehabilitacja

manu

dorehabilitacji.pl porady z fizjoterapii

A A A

mięśnie

  • Gips – jak ćwiczyć w pierwszej fazie rehabilitacji?

     W większości przypadków kiedy dochodzi do urazu kończyn (złamanie, pęknięcie kości, naderwanie lub zerwanie mięśnia) stosuje się opatrunek stabilizujący. Ma on na celu skrócić czas leczenia i trwa ok 4 – 6 tygodni. W tym czasie nie ma dostępu do struktur które leżą pod opatrunkiem a nie były objęte urazem. W rehabilitacji jest zasada czym szybciej wprowadza się terapię tym lepiej i szybciej osiąga się pozytywne efekty. W takiej sytuacji pewną mniej efektywną formą terapii jest np. magnetoterapia, która należy do fizykoterapii. Działa ona głównie na przyśpieszenie zrostu kości czy też mięśni, ale nie wpływa na pozostałe części aparatu ruchu. Długotrwały brak ruchu przez opatrunek gipsowy powoduje osłabienie i zanik mięśni, przykurcze w stawach, zaburzenia krążenia.

     

    Zapraszam na poradę online

     

     Aby zapobiec lub ograniczyć w/w niekorzystne zmiany stosuje się ćwiczenia synergistyczne. Synergia to współdziałanie różnych grup mięśniowych, często odległych od siebie. W warunkach prawidłowych mm synergistyczne np. stabilizują staw pomagając agonistom w wykonywaniu ruchu. W fizjoterapii wyróżniamy dodatkowo podział ćwiczeń synergistycznych na:

    - bezwzględne – wrodzone reakcje jednej grupy mięśni na drugą, u każdego człowieka wykształcone w okresie filogenezy.

    - względne – osobniczo odmienne dla każdego i zależą np. od wieku, płci

    Oraz na:

    - kontralateralne – wykonywane za pomocą kończyny zdrowej

    - ipsilateralne – wykonywane za pomocą mięśni tej samej kończyny.

     W sytuacji unieruchomienia wykorzystuje się ćwiczenia synergistyczne bezwzględne, ponieważ znamy wzorce reakcji i wpływu jednej grupy mięśni na drugą. Poniżej filmy na kanale youtube z przykładami. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania.

     

     

     

     
     

  • Jak prawidłowo rozciągać mięśnie szyi?

     Na początek trochę anatomii. Odcinek szyjny kręgosłupa składa się z 7 kręgów szyjnych, pomiędzy którymi znajdują się dyski międzykręgowe. Krążki nie występują w rejonie potylicy/C1/C2, rozpoczynają się dopiero od segmentu C2/C3. Jest to informacja która ma wpływ na rehabilitację i dobór odpowiednich technik. Wysunięte dyski międzykręgowe powodują dyskopatię której objawy to: ból szyi z promieniowaniem do rąk, ból barków, ból głowy, ból między łopatkowy, ograniczona ruchomość.

     W rejonie otworów między kręgowych na wysokości C6 biegną w kierunku mózgu dwa naczynia krwionośne: tętnica kręgowa prawa i tętnica kręgowa lewa. Zadaniem w/w tętnic jest zaopatrywanie mózgu w tlen transportowany przez krew. Zmiany zwyrodnieniowe odcinka szyjnego kręgosłupa, przykurcz mięśni, zniesiona lordoza mogą uciskać naczynia blokując transport krwi do mózgu. Występują wówczas objawy takie jak: zawroty i ból głowy, napięcie mięśniowe, szum w uszach, ograniczona ruchomość, tkliwość i bolesność mięśniowa.

     Powyżej krótko omówiłem tylko dwie, ale ważne choroby w tym rejonie. Rehabilitacja, ćwiczenia na odcinek szyjny kręgosłupa to zawsze trudny temat dla fizjoterapeuty. Ilość oraz dostępność palpacyjna, struktur które mogą być objęte dysfunkcją jest tu duża. Dlatego tak ważna jest profilaktyka przeciwbólowa wykonywana przez nas w domu. Umiejętnie wykonywane ćwiczenia rozciągające, z zachowaniem prawidłowych zasad będą utrzymywać kręgosłup w dobrej formie. Oczywiście te same zasady dotyczą osób już chorych, ale tu terapią w pierwszym okresie zajmuje się głównie wykwalifikowany fizjoterapeuta. Wykorzystując zabiegi i metody doprowadza do cofania się stanu ostrego a następnie uczy indywidualnie dobranych ćwiczeń. Ćwiczenia te nie będą się wiele różnić od tych z profilaktyki.

    Zasady prawidłowego wykonywania ćwiczeń:

    1. Przed rozpoczęciem ćwiczenia należy się wyprostować. Wciągnąć brzuch (czy to na stojąco, czy siedząco) i wypchnąć klatkę piersiową do przodu. Prawidłowa postawa.

    2. Ruch głowy w każdym kierunku powinien być połączony z ruchem gałek ocznych w tym samym kierunku (zaglądamy tam gdzie obracamy głowę).

    3. Kiedy osiągniemy maksymalny zakres ćwiczenia, wypuszczamy ustami powietrze. To spowoduje zwiększenie zakresu ruchu.

    4. Czas trwania ćwiczenia to ok 10 s. Ilość powtórzeń 10 x

    Poniżej film z kanału youtube ze szczegółami i propozycjami ćwiczeń na powyższy temat. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania.

     

     

    Zapraszam na poradę fizjoterapeuty online 

     

     

  • mięsień czworogłowy uda - ćwiczenia wzmacniające

     Przygotowanie kondycyjne przed sezonem sportowym, nie tylko zwiększa przyjemność z uprawiania sportu, ale co ważniejsze podnosi poziom bezpieczeństwa sportowca. Mocne nogi, stabilny kręgosłup i rozciągnięte ciało, pozwalają na lepszą kontrolę, oraz stwarzają warunki do polepszania techniki.Przygotowanie się do uprawiania aktywności sportowej nie jest trudne, ale musi być rozsądnie prowadzone. Jedyne, czego potrzebujemy, to kilka metrów kwadratowych powierzchni, 15 - 30 minut od 2 - 4 razy w tygodniu przez 3 - 6 tygodni.

      Na początku proponuję prosty test na mięsień czworogłowy. Stajemy na nodze testowanej, druga w zgięciu. Ręce na biodrach. Wykonujemy kilka krótkich zgięć w stawie kolanowym (ok 1/4 zakresu). Staramy się zachować prawidłową sylwetkę. Jeżeli w trakcie ruchu tracisz równowagę, nie kontrolujesz miednicy, kolano ucieka Ci na boki to znaczy, że masz osłabiony w/w mięsień. Dodatkowo oznacza: słabe mięśnie miednicy oraz problem z bardzo ważnym mięśniem pośladkowym średnim strony przeciwnej. Wykorzystaj w/w test i powtarzaj: 10 x po 5 serii na każdą nogę (na zmianę), kontrolując ciało. Wykonuj zgięcie i pełny wyprost powoli, ok 3 s . Z czasem zwiększ kąt zgięcia. Kiedy opanujesz ćwiczenie z filmu 1, możesz spróbować następne.

     

    Zapraszam na poradę fizjoterapeutyczną online

    Pozycja wyjściowa jak w/w. Podczas zgięcia w kolanie wykonaj ruch po łuku nad głowę przeciwną kończyną górną wraz z zgięciem bocznym tułowia. Przy wyproście – powrót, 10 x po 5 serii na każdą nogę. 

     

      Pozycja wyjściowa: stojąca. Wysuń jedną nogę do przodu (ok 50 cm), bardzo delikatnie dotykając podłogi końcami palców. Nie przenoś ciężaru na nogę wykroczną. Poczujesz jak w uginającej się nodze wspierającej pracuje mięsień czworogłowy. Następnie cofnij nogę i płynnym ruchem przesuń ją w bok, też delikatnie dotykając podłogi. Powstanie ruch podobny do łuku. Powtórz z 5 - 8 razy, Czym dalej będziesz chciał dotknąć podłoża tym mocniej pracować będzie staw kolanowy nogi wspierającej. 

     

     

    Utrudnieniem będzie podwyższenie podłoża nogi wspierającej.

     

     

    Pozycja wyjściowa: stojąca, dłonie na biodrach. Ćwiczenie rozpoczynamy wykrokiem jednej nogi do przodu robiąc przyklęk na nodze tylnej. Kolano tylne nie dotyka podłoża. Powrót do pozycji wyjściowej. 10 x na każdą nogę po 4 serie. 

     

     

      Jest to utrudnienie ćwiczenia 4. W powrocie noga wykroczna przesuwa się dalej do tyłu, robiąc zakrok i klęk. Kolano nie dotyka podłoża. 10 x na każdą nogę po 4 serie.

     

     

     Siad pasywny przy ścianie. W trakcie ćwiczenia dociskamy kręgosłup lędźwiowy do ściany (ok 10 s).

     

     

     Urozmaiceniem tego ćwiczenia będzie naprzemienne dociskanie stóp do podłoża (po 10 x na każdą stronę) w 4 seriach.

     

      Siad przy ścianie z wykorzystaniem piłki rehabilitacyjnej za plecami. Dociskając piłkę do ściany próbujemy zginać i prostować stawy kolanowe. 10 x w 4 seriach.

     

    Wskazówka! Po każdej serii ćwiczeń pracujący mięsień rozciągamy dając mu tym samym odpocząć. Tu mamy do czynienia z mięśniem czworogłowym oraz piszczelowym przednim (to ten mięsień który powoduje bóle goleni z przodu poniżej st kolanowego po wysiłku fizycznym). W tej sytuacji najlepiej jest próbować siadać na piętach, rozciągając jednocześnie oba mięśnie (video 1). W pozycji stojącej można chwycić jedną nogę za staw skokowy i dociągać ją tyłem do pośladków prostując w stawie biodrowym (video 2). Czas ok 1 min i dłużej.

    video 1

     

     

    video 2

     

     

     Wybrałem tu kilka bardzo dobrych i bezpiecznych ćwiczeń na mięsień czworogłowy. Kierując się możliwościami, kondycją i czasem ćwiczącego. Można je praktycznie wykorzystać wszędzie.Poniżej wszystkie te ćwiczenia nagrane na jednym filmie. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania kanału.

     

     

     

     

    UWAGA!!! Przy wszelkich wątpliwościach, należy skonsultować się z własnym lekarzem lub fizjoterapeutą.

  • Mięśnie pochyłe szyi

    Mięśnie pochyłe w odcinku szyjnym. Wyróżniamy trzy mięśnie znajdujące się w odcinku szyjnym: 

    1. Przedni

    - przyczep pocz guzki przednie wyrostków poprzecznych 3 - 6 kręgu szyjnego,

    - przyczep koń guzowatość mięśnia pochyłego na powierzchni górnej 1 żebra.

    2. Środkowy

    - przyczep pocz przednia powierzchnia wyrostków poprzecznych kręgów szyjnych od 1 do 6

    - przyczep koń powierzchnia górna 1 żebra, górny brzeg 2 żebra

     

    3. Tylny

    - przyczep pocz guzki tylne wyrostków poprzecznych kręgów szyjnych od 5 do 7

    - przyczep koń powierzchnia boczna 2 żebra
    Unerwienie z krótkich gałązek splotu szyjnego i ramiennego C2 - C8. 

     

    Czynność: 

    W skurczu obustronnym, przy ustalonej obręczy barkowej, powodują skłon kręgosłupa szyjnego w przód. Działając jednostronnie powodują skłon głowy i szyi w bok 

    Źródło: Kinezyterapia pod redakcją Andrzeja Zębatego tom 1

     

     

     

     

     

  • PIR - poizometryczna relaksacja mięśni

    PIR - Poizometryczna relaksacja mięśni to jedna z najbardziej skutecznych metod stosowana przez fizjoterapeutów do rozciągania tkanek miękkich (mięśnia, więzadeł, powięzi). Wykorzystywana w stanach napięć mięśniowych tworzących ból i ograniczających ruch w stawach po przebytym urazie lub chorobie. Głównym zadaniem PIR jest przywrócenie prawidłowej długości i elastyczności mięśnia. Doprowadza do zniesienia następstw stanów przeciążeniowych w rejonie stawu co ma wpływ na prawidłową biomechanikę. W trakcie terapii PIR doprowadza się do wyłączenia mięśni antagonistycznych. Odpowiednia sekwencja ruchów wykonywana przez terapeutę i pacjenta doprowadza z do rozciągania tkanek miękkich i zwiększenia zakresu ruchu w stawach. W trakcie stosowania metody ważna jest także prawidłowa technika oddychania.

     
     
     
     

    Najprościej mówiąc i zapamiętać metodę to:

    ''Zmuszam do pracy (napięcia izometrycznego) mięsień który chcę rozciągnąć”

    Prawidłowe wykonywanie poizometrycznej relaksacji powoduje:

    - wydłużenie tkanek miękkich
    - redukcję napięcia mięśni
    - wzrost zakresu ruchu w stawie (ROM)
    - znoszenie bólu

    Fazy terapii PIR:

    1. Ustawienie stawu w pozycji odczucia rozciągania leczonego mięśnia u pacjenta.
    2. Izometryczne napięcie mięśnia wbrew oporowi fizjoterapeuty z siłą ok 20%. Utrzymane 10 - 15 sekund. Brak ruchu kątowego w stawie.
    3. Wraz z wydechem pacjent rozluźnia mięsień na kilka sekund a terapeuta pogłębia zakres.
    Cykl powtarza się od 3 do 5 razy.

    Poniżej filmik z kanału youtube na wyżej wymieniony temat. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania.
     
     
     
     
  • prostowniki nadgarstka

    1. Mięsień prostownik promieniowy długi nadgarstka (Musculus extensor carpi radialis longus) - mięsień rozpięty między końcem dalszym kości ramiennej a II kością śródręcza, położony pod mięśniem ramienno-promieniowym. Przyczep bliższy zlokalizowany jest na przegrodzie międzymięśniowej bocznej ramienia, bocznym brzegu i nadkłykciu bocznym kości ramiennej. W połowie długości przedramienia przechodzi w długie płaskie ścięgno, przebiegające wzdłuż powierzchni bocznej kości promieniowej, a następnie przechodzące przez drugi przedział pod troczkiem prostowników. Przyczep dystalny zlokalizowany jest na grzbietowej powierzchni podstawy II kości śródręcza.

     
     

    Zapraszam na poradę fizjoterapeutyczną online

     

    Unerwienie:

    - nerw promieniowy

    Unaczynnienie:

    - tętnica poboczna promieniowa

    - tętnica wsteczna promieniowa

    Funkcje:

    Zgina przedramię w stawie łokciowym. Lekkie nawracanie przedramienia. Zgięcie ręki grzbietowo i odwodzenie ręki. Antagonista zginaczy długich palców.

     

                                                            prostownik promieniowy nadgarstka długi

    2. Mięsień prostownik promieniowy krótki nadgarstka (Musculus extensor carpi radialis brevis) - mięsień należący do grupy bocznej mięśni przedramienia.

    Przyczep proksymalny zlokalizowany jest na nadkłykciu bocznym kości ramiennej oraz na powięzi przedramienia. Dodatkowo zrasta się z sąsiadującymi mięśniami. W połowie długości przedramienia przechodzi w długie płaskie ścięgno, przebiegające przez drugi przedział troczka prostowników, wraz ze ścięgnem mięśnia prostownika nadgarstka długiego. Przyczep dystalny zlokalizowany jest na grzbietowej powierzchni podstawy III kości śródręcza.

    Funkcja:

    - prostowanie ręki

    Unerwienie:

    - nerw promieniowy

    Unaczynnienie:

    - tętnica poboczna

    - tętnica wsteczna promieniowa

     

     

                                                                    prostownik promieniowy nadgarstka krótki