"  Szycie łąkotki - rehabilitacja

foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

dorehabilitacji.pl

501 463 913 info@dorehabilitacji.pl

Statistics

Odsłon artykułów:
1449393

badania diagnostyczne

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

  anatomia stawu kolanowegoNajważniejszym celem procesu rehabilitacyjnego po szyciu łąkotki jest kontrola stanu gojenia oraz przywrócenie funkcji kolana. Pamiętajmy, że program powinien dostosowany być indywidualnie, a ramy czasowe są tylko ogólnym zarysem postępowania. Procedury postępowania różnią się w zależności od typu, lokalizacji oraz wielkości uszkodzenia.

Zewnętrzne uszkodzenia ze względu na większe unaczynienie wykazują szybszą tendencje gojenia, podczas gdy wielopostaciowe uszkodzenia zawierające się także w części mniej unaczynionej goją się gorzej. Należy pamiętać także o modyfikacji programu w przypadku wykonania jednoczesnego szycia łąkotki i rekonstrukcji więzadeł.

Przygotowanie do zabiegu

uzyskanie pełnego, symetrycznego zakresu ruchu – szczególnie przeprostu

  • uzyskanie maksymalnej możliwej siły mięśniowej

  • nauka prawidłowego chodu lub chodzenia o kulach

  • ćwiczenia propriocepcji w warunkach bezpiecznych

  • stretching mięśni kończyny dolnej

Program po zabiegu 0 – 3 tydzień

  Obecnie coraz więcej programów zakłada opuszczenie szpitala w 1 dobie pooperacyjnej. Jedną z głównych rzeczy, na które należy zwrócić uwagę bezpośrednio po operacji jest zabezpieczenie przeprostu kolana oraz dużego zakresu zgięcia, co chroni łąkotkę i stwarza warunki lepszego gojenia. Umożliwia to specjalna orteza stawu kolanowego. Przez pierwsze 2 tygodnie orteza powinna noszona być także w nocy a przez kolejne 4 tylko w dzień (chyba, że pacjent nie odzyskał pełnego wyprostu). Bezpośrednio po operacji orteza powinna ustawiona być na 0 stopni wyprostu i 90 stopni zgięcia. Należy zaznaczyć, że w pewnych przypadkach można odstąpić od stosowania ortezy w przypadku uszkodzeń zewnętrznych części łąkotki.

Trzy tygodnie bez obciążania operowanej kończyny!!! W tym okresie stosujemy protokół PRICE MM
Protection - Odciążenie
Rest - Odpoczynek
Ice - Lód
Compression - Ucisk
Elevation - Elewacja
Meticiation - Farmakoterapia
Modalities – Fizykoterapia

Kończyna operowana powinna być odciążona za pomocą kul łokciowych, chodzenie i przebywanie w pozycji pionowej powinno trwać maksymalnie 2 godziny w ciągu całego dnia. Większość programów rehabilitacyjnych zakłada częściowe odciążenie kończyny operowanej w przeciągu pierwszych kilku tygodni po zabiegu. Początkowo pacjenci używają dwóch kul łokciowych a w późniejszym etapie jednej. W przypadku uszkodzeń części zewnętrznych na pełne obciążenie pozwala się znacznie szybciej, już po 3 tygodniach. W przypadku uszkodzeń złożonych, wewnętrznych oraz transplantacji na pełne obciążenie pozwalamy nawet po 6-8 tygodniach. Wielkość obciążenia i czas używania kul uzależniona jest nie tylko od rodzaju uszkodzenia, ale także od indywidualnego przebiegu leczenia.

budowa anatomiczna łąkotekPacjent powinien przykładać zimny kompres – na operowany staw co 2 godziny na 15 - 20 minut. W przypadku rozległych krwiaków i obrzęków pacjent powinien nosić odpowiednio dobrane i dopasowane rajstopy lub pończochy uciskowe. Kończyna operowana powinna być w ciągu dnia uniesiona tak, aby kolano znajdowało się powyżej biodra a stopa powyżej kolana. W okresie pooperacyjnym pacjent powinien przyjmować przepisane przez lekarza prowadzącego leki. W ramach potrzeb podczas rehabilitacji powinny być stosowane zabiegi fizykoterapii usprawniające i zapewniające optymalizację procesu gojenia się tkanek.

  • ruchy bierne do granicy bólu (bez forsowania zgięcia) do pełnego wyprostu(chyba że lekarz operujący zaleci inaczej ze względu na miejsce szycia)

  • ruchy samowspomagane i czynne zgięcie i wyprostu w stawie kolanowym

  • ćwiczenia m. czworogłowego i mięśni zginaczy stawu kolanowego

  • ćwiczenia mięśni przywodzicieli stawu biodrowego

  • ćwiczenia mięśni pośladków na piłce

  • elektrostymulacja mięśnia

  • chłodzenie - 10 minut co 2 godziny

  • stretching mięśni: zginaczy stawu kolanowego, przywodzicieli i prostowników biodra, mięśni łydki, mięśni przywodzicieli, mm. biodrowo – lędźwiowych, pasma biodrowo - lędźwiowego

  • nauka chodu o kulach z markowaniem obciążania

  • fizykoterapia według potrzeb

  • propriocepcja w siadzie i leżeniu (wciskanie piłkę w ścianę pod różnymi kątami zgięcia kolana)

  • mobilizacja rzepki

  • profilaktyka konfliktu w stawie rzepkowo – udowym

  • masaż rozluźniający przednią i tylną grupę mięśni uda

Zalecenia domowe:

  • utrzymywanie kończyny wyprostowanej lub lekko zgiętej(pozycja przeciwbólowa) i uniesionej powyżej poziomu biodra większość czasu- do granicy bólu - elewacja

  • chłodzenie co dwie godziny 10 minut

  • napięcia izometryczne mięśnia czworogłowego

  • ćwiczenia zakresu ruchomości

  • lekki stretching według zaleceń fizjoterapeuty

4 – 6 tydzień

Następnym elementem terapii jest trening propriorecepcji. Należy rozpocząć go tak szybko jak jest to możliwe. Początkowo ćwiczenia wykonuje się z podporem na kulach. W późniejszych etapach terapii ćwiczenia czucia głębokiego przyjmują bardziej dynamiczny charakter, by w końcowym etapie były jak najbardziej zbliżone do sportu, aktywności do jakiej chce powrócić pacjent. Niezwykle ważny jest także trening mięśni, który w prostszej postaci należy rozpocząć już w pierwszej dobie pooperacyjnej. Należy też zwrócić szczególną uwagę na obciążenie oraz zakresy ruchu, w jakim wykonujemy ćwiczenia. Dla przykładu ćwiczenia wykonywane w 7-8 tygodniu po operacji polegające na wykonywaniu przysiadów bez obciążenia czy ćwiczenia z obciążeniem na maszynach powinny ograniczone być do 60 stopni zgięcia w stawie kolanowym, co chroni tylny róg łąkotki.

  • kontynuacja ćwiczeń z poprzedniego okresu ze stopniowo zwiększanym obciążeniem (guma rehabilitacyjna, ciężarki)

  • nauka chodu ze stopniowym obciążaniem

  • ćwiczenia propriocepcji w staniu („suszka”, „beret”, „batut”)

  • rower stacjonarny z lekkim obciążeniem jeśli zgięcie powyżej 110̊

  • stanie jednonóż na niestabilnym podłożu z wyprostem w stawie kolanowym

  • przysiady z kokontrakcją

  • wypady na wprost z lekkim ugięciem kolana

  • ćwiczenia hamowania na deskorolce

  • bieżnia marsz

  • wspięcia na palce w wyproście stawów kolanowych

  • stanie na zgiętej nodze z kokontrakcją (też z wymachami)

  • ćwiczenia na basenie

7 – 12 tydzień

Do programu rehabilitacyjnego wprowadzamy także ćwiczenia wytrzymałościowe, które początkowo można wykonywać na rowerze stacjonarnym. W późniejszym okresie wprowadza się ćwiczenia w wodzie oraz elementy treningu biegowego. W końcowym etapie rehabilitacji należy przeprowadzić testy funkcjonalne, które określą możliwość powrotu do sportu czy aktywności ruchowej. Moment powrotu do sportu jest indywidualny. W przypadku mniejszych, zewnętrznych uszkodzeń a także menisectomii jest krótszy i wynosi 6-12 tygodni. W przypadku szycia łąkotki czas ten jest zazwyczaj kilkakrotnie dłuższy.

  • modyfikacja ćwiczeń z poprzedniego okresu-zwiększamy dynamikę jeśli nie ma wysięku w stawie lub bólu podczas wykonywania ćwiczeń statycznie!

  • propriocepcja jednonóż z ugiętym kolanem

powyżej 12 tygodnia

  • ćwiczenia hamowania i skoki na trampolinie

  • trening na siłowni ściśle według zaleceń fizjoterapeuty

  • skoki na skakance

  • rower (i niektóre inne sporty np. rolki) w terenie

  • rehabilitacja specyficzna dla danej dyscypliny

  • powrót do sportu

Gościmy

Odwiedza nas 20 gości oraz 0 użytkowników.