Staw mostkowo-obojczykowy - ból, nadruchomość
Udostępnij

+48 501 463 913
info@dorehabilitacji.pl

 

 

 

 

 

 

staw mostkowo-obojczykowyStaw mostkowo – obojczykowy (SMO) należy do stawów obręczy barkowej spełniający ważną rolę podczas ruchów kończyny górnej.

Staw zwiększa stabilizację i wytrzymałość obręczy barkowej i jest jedynym połączeniem łączące kończynę górną z tułowiem.

SMO jest stawem o małej powierzchni kontaktu. Wewnątrz struktury znajduje się śródstawowy, chrzęstno-włóknisty dysk, którego zadaniem jest chronić obie powierzchnie styku podczas kompresji (przesuwanie się obojczyka przyśrodkowo). Dodatkowo podczas wykonywania swoich zadań SMO wspierany jest przez silne zewnętrzne i wewnętrzne więzadła torebkowe, które jednocześnie wzmacniają stabilizację stawu.

Jego zadania to:

- przenoszenie obciążeń dużych sił kompresyjnych wytwarzanych przez ruch kończyny górnej. Siły te naciskając na obojczyk obracają go wokół osi podłużnej co prowadzi do ich rozłożenia (neutralizacji).

- zapobieganie niekontrolowanym przemieszczeniom struktur znajdujących się przy rękojeści mostka (np. I żebro) w wyniku działających sił .

Ucisk kompresyjny podczas ruchu kończyny górnej powoduje obracanie się i przemieszczenie obojczyka. Jego skrętny kształt wpływa na generowanie s w obrębie SMO i stawie mostkowo-barkowym (SBO). Siły te następnie wykorzystywane są do stabilizacji i prawidłowego ukierunkowania ruchu łopatki, która porusza się wokół tylnej ściany klatki piersiowej.

Umiejętność redukcji przeciążeń wywołanych ruchami silnych piersiowo - ramiennych mięśni w obrębie kończyny górnej jest bardzo ważna dla długowieczności w/w stawu. Z wiekiem następuje więzadłowa i torebkowa wiotkość, powodując zwiększenie obciążeń w stawie. Wyjaśnia to wzrost częstotliwości występowania choroby zwyrodnieniowej stawu w starszym wieku. Należy tu dodać że częstość występowania choroby zwyrodnieniowej w SMO jest dużo mniejsza niż w drugim stawie tzw obojczykowo – barkowym (SBO). Bardzo często znajduje się już krótsze obojczyki jako efekt związany z wcześniejszymi zmianami zwyrodnieniowymi w SBO. Powoduje to pierwotny brak stabilizacji obojczyka w połączeniu z mostkiem lub barkiem. Sytuacja ta potwierdza że, zewnętrzne więzadła SMO zapewniają większą stabilność niż więzadła kruczo-obojczykowe SBO. Jest to ważna informacja wykorzystywana w późniejszej terapii

Niestety, zwyrodnienie i/lub niestabilność SMO jako rzadkość, jest przyczyną trudności prawidłowej diagnozy. Umiejętne odróżnienie od np. złuszczenia w obrębie bliższej części obojczyka, jest bardzo ważne, ponieważ możliwości i wyniki leczenia w tych przypadkach chorób są różne. Co innego - np. ze zwichnięciem lub złamaniem dalszej części obojczyka w SBO. Tu leczenie i terapia jest podobna. Niestabilność SMO rzadko wymaga interwencji chirurgicznej.

W rehabilitacji problemów związanych z stawem mostkowo – obojczykowym można wykorzystać zjawisko synergii. Mięśnie synergistyczne odpowiadają za wspieranie głównych mięśni odpowiedzialnych za wykonywania ruchu (agonistów). Podczas ruchu kończyny górnej (np zgięcie, wyprost, wznos) oraz ruchu głowy do tyłu następuje synergistyczny skurczem mięśni znajdujących się w przednio-tylnym rejonie łopatki i klatki piersiowej. Mięśnie te stabilizują i przemieszczają łopatkę.

Mięsień przedni to - mięsień piersiowy mniejszy, a mięśnie tylne to czworoboczny, zębaty przedni i pośrednio grupa mm dźwigających łopatkę czyli m dźwigacz łopatki i m równoległoboczny. Na pracy (wzmocnieniu) tych mięśni powinniśmy się również skupić, aby wzmocnić stabilizację połączenia mostkowo-obojczykowego. Poniżej link do filmu na temat propozycji ćwiczeń przy urazach stawu mostkowo – obojczykowego. Zapraszam...

Rehabilitacja pourazie stawu mostkowo-obojczykowego - video

Uwaga!!! - Przed wykorzystaniem informacji z artykułu i materiału video należy skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.

 

 

data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"