"  Kolano biegacza - co robić?

foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

dorehabilitacji.pl

501 463 913 info@dorehabilitacji.pl

Statistics

Odsłon artykułów:
1449446

badania diagnostyczne

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

 Kolano biegacza - zespół rzepkowo – udowy, zespół bólowy przedniego przedziału kolana, czyból kolana u biegacza PFPS (z ang. patellofemoral pain syndrome). Jest potocznym określeniem dolegliwości bólowych przedniego przedziału stawu kolanowego.

 

Przed wykorzystaniem informacji zawartych w artykule należy skonsultować się z lekarzem ortopedą lub fizjoterapeutą w celu ustalenia dokładnej diagnozy i wykluczyć poważniejsze patologie stawu.

Staw rzepkowo - udowy jest miejscem połączenia rzepki z kościa udową. Przenosi największe obciążenia ze wszystkich stawów, zwłaszcza podczas aktywności zgięciowej kolana. Staw kolanowy w normalnych okolicznościach przystosowany jest do przenoszenia takich obciążeń, natomiast problem ze stawem rzepkowo – udowym wpływa na znaczne pogorszenie jego funkcji.

Problem występuje u osób aktywnych fizycznie, szczególnie u biegaczy długodystansowych. Jednak dolegliwości dotykają również sportowców innych dyscyplin: kolarzy, narciarzy i piłkarzy nożnych.Statystycznie częściej rozwija się u kobiet niż u mężczyzn. Pojawia się nagle, bez konkretnego urazu. Głównym objawem jest ból i dyskomfort zlokalizowany pod lub za rzepką. Często trudno określić jego dokładną lokalizację, ponieważ najczęściej bywa rozlany. Nasila się w czasie chodzenia, biegania, wchodzenia i/lub schodzenia po schodach a także, gdy mamy długo zgięte kolana (np. siedząc za biurkiem, w trakcie jazdy samochodem, klęczeniu, kucaniu).kolano biegacza co robić

Głównym patomechanizmem dysfunkcji jest częste przeciążenie, powodujące zaburzenie ruchu osiowego rzepki (słaby m .czworogłowy). Podczas uprawiania sportu (z dominacją zgięciową kolan), mamy do czynienia z przyparciem rzepki do kości udowej. Efektem są mikro urazy w obrębie stawu rzepkowo – udowego. Dochodzi do tzw. ciasnoty przedniej i podrażniania, a także uszkadzania struktur około rzepkowych. Podrażniona zostaje błona maziowa, która odpowiedzialna jest za wytwarzanie mazi niezbędnej do odżywienia chrząstki na powierzchni stawowej. Obrzęknięta błona może zaklinowywać się pod rzepką i powodować stan zapalny oraz wysięk w stawie. W wyniku ciągłego drażnienia dochodzi do jej przerostu i wydzielania większej ilości płynu, co ogranicza prawidłowe funkcjonowanie kolana, a także wpływa na gorsze odżywienie chrząstki stawowej.

  Drugim z czynników jest złe ustawienie stopy podczas biegu. Przyczyną może być zwiększony kąt Q, który wpływa nieprawidłowo na biomechanikę stawu skokowego (nadmierna pronacja stopy, koślawość kolan).

  Dodatkowo, słaba grupa mięśni kulszowo – goleniowych, dysbalans mięśniowy, niedostateczną rozciągliwość tkanki mięśniowo – ścięgnistej, nieodpowiednie obuwie oraz zbyt niską siłę i wytrzymałość mięśni stabilizujących staw biodrowy. Przyczyną problemów z przednim przedziałem kolana może być również rozmiękanie chrząstki stawowej (chondromolacja). W tym przypadku poza rozlanym bólem w okolicach rzepki, wstępują trzeszczenia, a niekiedy epizody blokowania kolana. Dyskomfort odczuwany jest dopiero w zaawansowanym stadium choroby, z uwagi na brak unaczynienia i unerwienia tkanki chrzęstnej.

Przypuszcza się, że niedostateczna siła i wytrzymałość mięśni tułowia również może być czynnikiem zwiększającym ryzyko wystąpienia „kolana biegacza”.

Podczas planowania rehabilitacji głównie zwracamy uwagę na:

- zmniejszenie objętości i intensywności treningów.

- metoda RICE

- wzmacnianie mięśnia czworogłowego uda (szczególnie głowy przyśrodkowej)

- ćwiczenia wzmacniające mięśnie stabilizujące staw biodrowy

- rozciąganie pasma biodrowo-piszczelowego (przykurcz pasma ma dodatni wpływ na powstanie kolana biegacza)

- treningu poprawiającego siłę mięśni tułowia – stabilizatory głębokie i m poprzeczny brzucha  

- trening sensomotoryczny i plyometryczny (cel: poprawa kontroli nerwowo - mięśniowej oraz biomechaniki) co zmniejszy ryzyko złej pracy stawów i ponownego powstania problemu kolana.

W profilaktyce można zastosować

- wkładki ortopedyczne poprawiających ustawienie stopy w czasie chodu i biegania.

- kinesiotaping

Ważne, aby nie przeciążać stawu rzepkowo - udowego, dlatego też w trakcie ćwiczeń rehabilitacyjnych, zgięcie w stawie kolanowym nie powinno przekraczać 70°. Do każdego problemu powinno podchodzić się indywidualnie biorąc pod uwagę inne czynniki.

Z zabiegów fizykoterapeutycznych stosuje się krioterapię i elektrostymulację głowy przyśrodkowej mięśnia czworogłowego uda.

U większości pacjentów leczenie zachowawcze jest wystarczające. 

Gościmy

Odwiedza nas 62 gości oraz 0 użytkowników.