Rehabilitacja

manu

dorehabilitacji.pl porady z fizjoterapii

A A A

stopa

  • Więzadło strzałkowo-skokowe przednie (ATFL) -Więzadło przyczepia się do przedniego brzegu kostki bocznej, biegnie do przodu i przyśrodkowo. Przyczep końcowy znajduje się na przednim brzegu bocznej powierzchni stawowej bloczka kości skokowej. Tworzy jepasmo łącznotkankowe o długości 15-20 mm, szerokości 6-8 mm i grubości 2 mm wplatające się w torebkę stawową. Łączy przednio-dolny brzeg strzałki oraz trzon kości skokowej (nie przyczepia się do szyjki) obwodowo do powierzchni stawowej bloczka. W pozycji stojącej tworzy z podłożem kąt ok. 75°.

  •  Choroba Mortona (nerwiak, metatarsalgia, neuralgia) – to jednostka chorobowa powstająca na wskutek stałego podrażnienia gałązek nerwu podeszwowego wspólnego palców w przestrzeni między III a IV kością śródstopia od strony podeszwowej stopy.

    Udostępnij

    Główne przyczyny to:

    - zła budowa stóp (płaskostopie poprzeczne, palce młoteczkowate, paluch koślawy, osłabione wiązadło poprzeczne stopy itd.)

    - źle dobrane obuwie (za ciasne lub za duże)

    - chodzenie na wysokich obcasach

    - bieganie na przedniej powierzchni stopy

    - mikro urazy

    - złamanie przeciążeniowe kości śródstopia

     Na wskutek działających sił rozciągających i kompresji tkanek miękkich stopy na połączeniach palców ze śródstopiem powstaje stan zapalny nerwu. Zwiększając swoją objętość w miejscu drażnienia nerw powoduje zmniejszenie przestrzeni pomiędzy głowami kości śródstopia, które dodatkowo zaczynają go uciskać.

     Objawy chorobyMortona to ból stopy podczasbiegania,chodzeniaistania.Palpacyjnie stwierdza się bolesnośćmiejsca między trzecim w czwartym palcemod strony podeszwowej.Czasami wystarczy ściągnąć obuwie i chwilę pomasować obolałe miejsce aby pozbyć się (chwilowo) bólu. Na początku chory odczuwa mrowienie, z czasem odczuciapostępującej neuralgii ulegają zwiększeniu. Uczucie palenia, mrowienia, cięcia, ostrego kłucia, chodzenia na kamieniu to typowe objawy opisujące chorobę.W miarę jakopuchlizna się powiększa,ból stopy staje się stały i promieniuje od śródstopia doczubków palców.

     Jednym z testów które mogą nam pomóc w wykryciu choroby jest objaw Muldera. Ściskając dłonią przednią część stopy w poprzek, na poziomie bólu wywołamy ostrą reakcję bólową w bolesnym miejscu.Aby jednak mieć pewność co do diagnozynależy przeprowadzić USG, MR lub prześwietlenie stopy. Pozwali torozróżnićchorobę Mortona od innych schorzeńtakich jaknp. tłuszczak, chrzęstniak, zmiany niedokrwiennych i cukrzycowych, czy reumatoidalnego zapalenia stawów.

     Ćwiczenia rehabilitacyjne powinne skupić się na rozciąganiu poprzecznym przodostopia, zgięciu podeszwowym palców i rozwierania palców między sobą. Warto również udać do fizjoterapeuty. Gdzie poprzez badania można znaleźć inną dysfunkcję stopy która może być pierwotną przyczyną choroby.Wówczas do w/w zasad dojdą ćwiczenia (zabiegi) na eliminujące główną przyczynę. Poniżej filmik na ten temat.

     Proszę pamiętać że, to tylko moje propozycje w terapii choroby Mortona, które należy skonsultować z własnym lekarzem lub fizjoterapeutą.

  •  Przewlekły stan zapalny w okolicach pięty, wraz z podrażnieniem włókien nerwowych, przewlekłym przeciążaniem i bólem wiązadeł to najczęściej spotykany uraz tylnej części stopy znany jako ostroga piętowa.Dokładniej mówiąc to - zapalenie rozcięgna podeszwowego w wyniku zmian pourazowych, przeciążeniowych, nadwagi oraz koślawości kończyn dolnych, doprowadzający do narośli kostnej na przyśrodkowo-tylnej części pięty.

    Objawy - charakteryzuje się bólem punktowym w miejscu przyczepu w/w rozcięgna do guza piętowego (częściej po stronie wewnęcznej) oraz podczas zgięcia grzbietowego stopy podczas chodzenia w następstwie naturalnego rozciągania chorego rozcięgna.

    Udostępnij

     Przyczyny - przyczyną powstania stanu zapalnego w głównej mierze (moje obserwacje) jest zła budowa kończyn dolnych (koślawość kolan i/lub stawów skokowych) połączona z nadwagą lub stałym przeciążeniem. Naturalnymi punktami podporu naszego ciała na stopie są: zewnęczna krawędź stopy z tylną powierzchnią pięty i części dalsze kości I-V śródstopia ze stawami łączącymi palce. Pozycja B - prawidłowa, C i D wytworzą ostrogę piętową.

                                                          stopy

                                                        koślawość kolan            

                                                        koślawość stawów skokowych

     Każda sytuacja, która spowoduje inny rozkład sił na podeszwie będzie miała wpływ na rozwój choroby. Koślawość kolan i/lub stawów skokowych doprowadza do przesunięcia punktu podporu ciała na wewnęczną część stopy co powoduje duże przeciążenie na części kości, które nie są przygotowane i stworzone na takie siły. Powoduje to dodatkowo płaskostopie. Jeśli zauważyłeś, że ścierasz obuwie od wewnęcznej strony to już może świadczyć o złym rozkładzie sił na Twoich stopach....I co teraz?

    Uwaga! Przed wykorzystaniem informacji z artykułu, należy skonsultować się z lekarzem.

       

     Ćwiczenia i rehabilitacja -Jednym z podstawowych ćwiczeń w profilaktyce i przeciwdziałaniu postępowi choroby jest częste chodzenie i stanie na zewnęcznych bokach stopy. W przeniesieniu ciężaru na zewnącz pomoże nam wkładka podłożona pod przyśrodkowy łuk stopy lub dobrze wyprofilowane obuwie. Okrągła silikonowa podkładka z otworem w środku pod piętę wg mnie nie ma żadnego terapeutycznego znaczenia.

    ostroga ćwiczenie 1            

    ostroga piętowa

     Kontrolowane przesunięcie ciężaru w różnych sytuacjach dnia codziennego, może na początku wydać się trudne, dziwne a nawet bolesne, ale z czasem nabierzemy prawidłowego nawyku.

     Kolejnym ważnym ćwiczeniem jest rozciąganie rozcięgna stopy wraz z ścięgnem Achillesa i mięśniami łydki.

     Stań w wykroku, ugnij lekko kolano nogi wykrocznej. Rozpocznij naciskanie podłoża stopą w dół (pamiętaj o lekkim przesunięciu ciężaru na zewnącz stopy). Po 10 s, rozluźnij stopę i w tym samym czasie przesuń uginając kolano do przodu. Podczas tego ruchu nie wolno unosić pięty od podłoża. Poczujesz napięcie na łydce i stopie. Po około 20 s rozciągania powtarzasz ćwiczenie z aktualnej pozycji. Ćwiczenie należy powtarzać do osiągnięcia fizjologicznego zgięcia w stawie skokowym bez unoszenia pięty.

    ostroga piętowa                

    ostroga piętowa

                                                     ostroga piętowa  

     Pomocne w rozluźnieniu mięśni tego rejonu mogą być dwa tzw. punkty spustowe. Punkty te charakteryzują się mocnym tkliwym bólem wraz z promieniowaniem w kierunku stopy (często aż do palca lub palców). Łatwo je namierzyć. Pierwszy znajduje się w okolicy środka łydki w lekkim zagłębieniu. Drugi jest poniżej kolana po stronie zewnęcznej, niedaleko od kości piszczelowej. Oba punkty uciskamy ok. 60 s a następnie rozciągamy mięśnie tego rejonu wraz z punktem 2-5 minut. Powtarzamy to 3 razy.

                                       anatomia lydki punkt spustowyanatomia piszczel punkt spustowy

      A tu filmik na youtube

    Opisane tu ćwiczenia to absolutne minimum jakie powinniście stosować. Więcej pomocy, ćwiczeń, możliwości terapeutycznych (masaż, terapia manualna, UD, laser) otrzymacie w dobrym gabinecie fizjoterapii.

     

                             

     

     

     

  • Udostępnij

     Ścięgno Achillesa (ścięgno piętowe) – najsilniejsza struktura ścięgnista w ciele. Przedłużenie m. trójgłowego łydki z przyczepem końcowym na guzie piętowym. Posiada średnicę małego palca od ręki, długość ok 15 cm i otoczone jest pochewką ścięgnistą (chroni ścięgno przed nadmiernym tarciem o inne struktury). Ukrwienie ścięgna Achillesa zabezpieczone jest poprzez dwie tętnice (piszczelową tylną i strzałkową). Najczęściej uraz dotyka mężczyzn aktywnych sportowo. Zawodowców i amatorów (50% biegaczy, 11% piłkarzy, 10% tenisistów). Bardzo wytrzymałe i dynamiczne. Utrzymuje potrójny ciężar ciała i generuje siły potrzebne do wyskoku. Pracuje podczas każdego kroku w chodzie, bieganiu i skakaniu. Przyczyny stanu zapalnego:

    - stałe tarcie między pochewką ścięgnistą a ścięgnem. Doprowadza to do podrażnienie jednej ze struktur.

    - zapalenie kaletek maziowch.

    - pogorszenie unaczynienia w procesie starzenia się organizmu. Po 35 roku życia następuje zmniejszenie przepływu krwi do tego rejonu.

    - zużywanie się elementów kostno-stawowych

    - zmiany morfologiczne w kolagenie

    - zmniejszanie ilości wody w ścięgnie co doprowadza do wzrostu sztywności

    - choroby wewnętrzne (np. dna moczanowa)

     W wieku młodszym, stan zapalny powstaje na wskutek szpotawości oraz koślawości stawów skokowych i wynikające z tego płaskostopie. Złe ustawienie kości piętowej powoduje złą biomechanikę ścięgna i jego większe przeciążenieNajwięcej uszkodzeń (95 %) następuje w strefie słabego ukrwienia, czyli 2 – 6 cm w górę od pięty. 

     W pierwszej kolejności należy skonsultować się z lekarzem, który wdroży odpowiednie leczenie farmakologiczne lub ortopedyczne. Powinno się wyeliminować przyczyny wywołujące ból (np. odpoczynek od treningów) oraz zastosować protokół PRICE. W pierwszym okresie nie obejdzie się bez tzw „buta” czyli ortezy na staw skokowy. Jej zadaniem jest ograniczenie ruchomości i ślizgu ścięgna.

    Rehabilitacja to:

    - ćwiczenia ekscentryczne mięśni łydki (płaszczkowaty i brzuchaty łydki)

    - ćwiczenia rozciągające mięśnie antagonistyczne (piszczelowy przedni)

    - delikatne rozciąganie ścięgna Achillesa

    - terapię manualną tkanek miękkich i stawu (mobilizacje, punkty spustowe)

    - stymulację nerwowo – mięśniowa poprzez poprawienie czucia głębokiego.

    - kinesiotaping - zmniejszenie dolegliwości bólowych, odciążenia, stworzenia warunków do jego regeneracji podczas czynności dnia codziennego.

    - masaż poprzeczny ścięgna Achillesa

     Profilaktyka:

    • odpowiednie obuwie do uprawiania sportu

    • większy nacisk na rozgrzewkę

    • raz w tygodniu zajęcia na basenie

    • raz w tygodniu trening rozciągający (joga, pilates itd)

     

     

  • Więzadło strzałkowo-piętowe CFL

    Więzadło strzałkowo-piętowe (CFL - ligamentum calcaneofibulare) rozpoczyna się tuż poniżej przyczepu strzałkowego ATFL (nie rozpoczyna się na wierzchołku strzałki) biegnie do tyłu, przyśrodkowo i dołu łącząc się z pochewką ścięgien mm. strzałkowych. Ma 2 do 3 cm długości, 4-8 mm szerokości i 3-5 mm grubości. Tworzy kąt z długą osią strzałki od 10° do 45°. Kąt utworzony pomiędzy ATFL i CFL wynosi 104-108° . Jest przykryte ścięgnem mięśnia strzałkowego długiego i krótkiego.