Rehabilitacja

manu

dorehabilitacji.pl porady z fizjoterapii

A A A

kręgosłup

  • Dyskopatia to inaczej przepuklina jądra miażdżystego tarczy międzykręgowej kręgosłupa. Polega na uwypukleniu jądra miażdżystego które powoduje ucisk i drażnienie korzeni rdzeniowych, rdzenia kręgowego lub innych struktur kanału kręgowego.Mechanizm drażnienia jest dwojaki. Po pierwsze dolegliwości bólowe powodowane są przez ucisk mechaniczny. Drugim elementem mogącym wywoływać bodźce bólowe jest niskie pH jądra miażdżystego spowodowane ubogą w tlen przemianą materii.Objawy: ból odcinka lędźwiowego z promieniowaniem do jednej lub dwóch kończyn (tzw objaw rwy kulszowej),zaburzenia czucia powierzchniowego, mrowienie i pieczenie sięgające stopy, niedowład i osłabienie siły mięśniowej.

    Udostępnij

     Jeżeli nie czujesz oddawania moczu i mięśni pośladkowych (zespół ogona końskiego) natychmiast skonsultuj się z lekarzem! Prawdopodobnie na rehabilitację jest już za późno.

       

    UWAGA ! Artykuł tylko informacyjno-poglądowy opisujący postępowanie rehabilitacyjne autora w dyskopatii ze swoimi pacjentami.

    WAŻNE! W razie chęci wykorzystania wskazówek, wzorca postępowania z w/w artykułu, należy skontaktować się z własnym lekarzem lub fizjoterapeutą celem konsultacji.

     Jak sobie pomóc?

     Jak najszybciej połóż się na brzuchu. Podłóż w okolicy pępka jedną, dwie a nawet trzy poduszki. Ilość zależy od wielkości wysuniętego jądra miażdżystego i twojej wagi. Masz tak długo szukać odpowiedniego ułożenia (przesuwając się do przodu lub do tyłu), aż poczujesz ulgę w najdalszych częściach nogi dokąd dochodzi ból podczas siedzenia lub stania. Nie zalecam na te chwilę piłki rehabilitacyjnej, ponieważ podczas leżenia równowaga jest utrzymywana poprzez napięcie mm łydek.Powoduje to dodatkowy ból osłabionych w tym miejscu mięśni (brzuchaty i płaszczkowaty łydki). Powolny zanik bólu od stopy w kierunku kręgosłupa to tzw objaw centralizacji (wg McKenzie). Wskazuje na powrót jądra miażdżystego na swoje miejsce, które znajduje się wewnątrz pierścienia.

    Dla informacji - nie wypada cały dysk (jądro + pierścień), jedynie jądro z powodu pęknięcia włókien pierścienia.

     Jest to bardzo długi proces. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta. Każda inna czynność powoduje ponowny ruch jądra miażdżystego (taka jego rola, to nasz amortyzator), co przy przodopochyleniu powoduje ponowny ucisk na korzeń nerwu. Dlatego zawsze mówię moim pacjentom "Jak nie czujesz bólu to znaczy, że w danej chwili organizm się leczy". Poniżej kilka opcji opisanej pozycji.

                                                                             ćwiczenia w dyskopatii

     Stosuj tę pozycję co 3-4 godziny. W pozostałym czasie powinno się: unikać pozycji siedzącej, przodopochylenia oraz jakiegokolwiek wysiłku. Z moich obserwacji wynika, że podczas stosowania tej pozycji, zastrzyki przepisane przez lekarza są bardziej efektywne. cdn

    Poniżej film na w/w temat


                  

     

     

     

  •  Druga część artykułu na tematbólów kręgosłupa lędźwiowego pochodzenia dyskowego. Podczas stosowania pozycji leżącej na brzuchu z podkładką, po ok 20 min (w zależności od zmęczenia, stanu dyskopatii) chory powinien odczuwać zmniejszenie dolegliwości bólowych. Ból powinien się cofać w kierunku kręgosłupa (objaw centralizacji wg McKenzie). Często w pierwszym okresie, występuje sytuacja gdzie ból pozostaje tylko w okolicach kręgosłupa lędźwiowego. Należy wówczas poszukać innego położenia (przesunąć się na podkładce), które przyniesie ulgę. Jeśli takiego na tę chwilę nie ma, to należy podłożyć kolejną poduszkę, aby biodra były ułożone jeszcze wyżej.

    Udostępnij

     Kiedy poczujemy ulgę, przechodzimy do pierwszego ćwiczenia (korzystamy tu z elementów metody McKenzie z pewnymi modyfikacjami). Jest to odgięcie kręgosłupa do tyłu z pozycji w której się aktualnie znajdujemy (z podkładkami pod brzuchem). Unosimy ciało podnosząc się na rękach. Odgięcie powinno być do maksymalnej wysokości, w której nie odczuwamy bólu (promieniowanie do nogi, nasilenie w odcinku L-S). Nie wchodzimy w granicę bólu, ponieważ podrażniamy rejon wysuniętego dysku i całe ćwiczenie traci sens. Ćwiczenie powtarzamy 10 x, pamiętając aby przy ostatnim odgięciu wypuścić powietrze. Powoduje to dodatkowe wygięcie naszego kręgosłupa.

    Można wykorzystać 3 opcje pozycji wyjściowej. Wybór zależy od odczuwania bólu w trakcie ćwiczenia. Poniżej przykłady.

                                                      ćwiczenie na ból kręgosłupa

                                                      ćwiczenie na ból kręgosłupa

     Kiedy dochodzimy do maksymalnego odgięcia bez bólu w pozycji 3, wyciągamy jedna podkładkę (jeśli było ich kilka) i zaczynamy ćwiczenia od początku. Proces powtarzamy tak długo, aż osiągniemy maksymalne odgięcie z biodrami ułożonymi na podłodze (bez podkładki).

       

    Moim pacjentom wprowadzam urozmaicenie oparte na pozycji z jogi:

    Pozycja wyjściowa: j/w, dłonie przy barkach, łokcie lekko dociągnięte do ciała, czoło dotyka podłoża,stopy lekko na zewnątrz.

    Ruch: Poprzez wyciągnięcie szyi próbujemy położyć brodę, w miejsce gdzie było czoło. Następuje lekkie rozciągnięcie kręgosłupa. Utrzymując napięcie wykonujemy w/w ćwiczenie.
    W trakcie wykonywania ćwiczeń, mogą występować bóle przeciążeniowe w łopatkach, rękach lub szyi. Jest to efekt nowych ćwiczeń dla twojego ciała. Całość (leżenie ok. 20 min + 10 x odgięcie) powtarzamy co 3-4 godziny. Między ćwiczeniami, dużo odpoczywamy, leżąc na brzuchu. Można wykorzystać oglądanie tv, praca na notebooku itd. Pozycję siedzącą powinno stosować się tylko w sytuacjach wyjątkowych.

    Opisane ćwiczenia są początkiem, w długim procesie rehabilitacji wysuniętego dysku. Jednocześnie pacjent powinien korzystać z usług fizjoterapeuty, który posiada pełen wachlarz zabiegów i możliwości terapeutycznych na każdym poziomie choroby. c.d.n

    poniżej film na w/w temat

                                           

     Artykuł wyłącznie informacyjno-poglądowy oparty na doświadczeniu autora, który jest fizjoterapeutą.Wszelkie wątpliwości należy skonsultować z lekarzem lub fizjoterapeutą.

       

    część 1 artykułu tutaj...

    część 3 artykułu tutaj...

    Artykuły pokrewne:

    Gorset mięśniowy a dyskopatia

    Krążek miedzykręgowy

                  

     

     

     

  •  W trzeciej części artykułu na temat postępowania terapeutycznego w dyskopatii odcinka L-S, opiszę kilka ćwiczeń na głębokie stabilizatory kręgosłupa.

     Jeżeli bóle rwy kulszowej są mniejsze i rzadsze, przczulica w rejonie L-S zniknęła, można zaczynać ćwiczenia wzmacniające. Jednym z najważniejszych i najsilniejszych mm zaliczanych do tej grupy, w oparciu o badania (Richardson,OSullivan) jest m.multifidus (wielodzielny). Od sprawności tego mięśnia zależy prawidłowe ustawienie oraz stabilizacja kręgosłupa. Kontroluje ruch między kręgami oraz ochrania cały segment wraz z dyskiem przed tzw siłami ścinającymi. Udowodniono, że na kilka mikrosekund przed wykonaniem ruchu ciała, mięsień napinając się usztywnia kręgosłup zabezpieczając go podczas przemieszczania.

    Udostępnij

     Połóż się na plecach z nogami ugiętymi w kolanach, łokcie oprzyj o podłoże. Pod lędźwie podłóż wałek (np. ręcznik).Wypuść powietrze z brzucha, a następnie próbuj wciskać odcinkiem L-S podkładkę w podłoże. Jeśli nie będzie sprawiać to problemu dodaj dociskanie łokci do podłoża. Poczujesz jak twoje całe plecy są napięte wraz ze stawami żuchwy. Utrzymaj napięcie 10 sekund i powtórz to 10-20 razy. Nie może wytwarzać się ból, jedynie możesz odczuwać zwykły brak siły. Odcinek ten jest bardzo osłabiony.

     Kiedy czujemy się mocniejsi w odcinku L-S, można przejść do trudniejszej wersji ćwiczenia z uaktywnieniem tylnej grupy mięśni ud i pośladków. Wykorzystać można piłkę rehabilitacyjną, siedzisko fotela lub wersalki. Całość wykonujemy jak wyżej, jedynie dodajemy nacisk piętami na piłkę. Nastąpi dodatkowo napięcie ud.

     Mięsień wielodzielny można ćwiczyć także z mm brzucha. Skrzyżuj ręce na klatce piersiowej. Podczas dociskania kręgosłupa j/w w podłoże, staraj się unieść głowę wraz z łopatkami do góry. Poczujesz jak mm brzucha napinają się (prosty brzucha). Unoszenie głowy może być również na skos, aktywizują się wówczas mm skośne brzucha. Spróbuj także z piłką.

       

     Na zakończenie ćwiczenie rozciągające mięsień czworoboczny lędźwi. Z moich obserwacji wynika, że przeciążenia i osłabienia tego mięśnia leżą u podstaw 80 % bólów pleców (pomijając nagłe urazy), które mogą rozwinąć się w poważniejsze jednostki chorobowe.

       Leżąc na boku, zginamy kolano i dotykamy podłoża. Całą kończynę górną odchylamy do tyłu i pozostawiamy sile ciężkości, aby swobodnie opadała. W zależności od wielkości skrętu poczujesz rozciąganie od łopatek do stawów biodrowych. Stosować to ok 3-4 min, na każdym boku.

       WAŻNE! W trakcie wykorzystywania powyższych informacji lub wykonywania ćwiczeń powinno się być pod kontrolą lekarza lub fizjoterapeuty, który skoryguje i włączy odpowiednie postępowanie rehabilitacyjne do leczenia twojej choroby.

    poniżej film na w/w temat

    Artykuł wyłącznie informacyjno-poglądowy oparty na doświadczeniu autora , który jest fizjoterapeutą.Wszelkie wątpliwości należy skonsultować z lekarzem lub fizjoterapeutą.  

    Wcześniejsze artykuły:

    Dyskopatia L-S cz 1

    Dyskopatia L-S cz 2

    Artykuły pokrewne

    Gorset mięśniowy a dyskopatia

    Krażek międzykręgowy

                  

     

     

     

  •  Bóle głowy to temat bardzo poważny i rozległy. Przyczyny ich można szukać w zmianach neurologicznych, nowotworowych, krwionośnych (tętniak, żylak). Nie należy bagatelizować tego stanu i jak najszybciej skonsultować się z lekarzem oraz wykonać badania (np. MRI, TK). Jeśli jednak badania niczego nie wykazały można zastanowić się czy przyczyna nie jest w kręgosłupie szyjnym.

    Udostępnij

     Fizjoterapia zajmuje się terapią bólów głowy – głównie j/w pochodzenia kręgowego (odcinek szyjny kręgosłupa). W tym przypadku prawidłowa diagnostyka fizjoterapeutyczna (nie mylić z diagnozą lekarską), dobór technik manualnych i odpowiednie ćwiczenia mogą znacząco pomóc w chorobie.

    Główne przyczyny to:

    • zniesienie lordozy szyjnej co skutkuje powstaniem hiperkifozy w segmęcie C1 - C2

    • zaburzenie czynności (ruchomości) segmentu potylica - C1 – C2

    • dyskopatia (ucisk na korzeń nerwu, tętnice kręgowe)

     Objawy. Doprowadza to do wzrostu napięć m.in w mm krótkie prostowniki szyi, prostych głowy bocznych oraz mostkowo – obojczykowo – sutkowych. Efektem (objawy) tego są bóle głowy w rejonie potylicy, promieniowanie wzdłuż głowy dochodzące często do oczu (wrażenie parcia w oczach). Może być odczuwalne mrowienie na czubku głowy oraz ból w rejonie żuchwy. Dodatkowo występują objawy podobne do chorób laryngologicznych (drapanie w gardle, kaszel, czasami problem z przełykaniem itd).

    Sposobem na ww problemy jest:

    • rozciąganie mm szyi

    • automobilizacja segmentu: potylica – C1 – C2

    • ćwiczenia retrakcji (cofania głowy w płaszczyźnie strzałkowej)

    • masaż poprzeczny rejonu objętego bólem

    • kinesiotaping

     Dokładne informacje jak wykonywać autoterapię znajdziecie w filmie poniżej. Zapraszam.

    Uwaga – jeszcze raz przypominam o niebagatelizowaniu bólów głowy. Przed wykorzystaniem wiadomości z filmu należy skonsultować się z lekarzem.

     

     

     

     

  • Ćwiczenia oddechowe w wzmacnianiu głębokich stabilizatorów kręgosłupa wykorzystywane są bardzo często.  Głównym zadaniem ćwiczeń oddechowych jest ułatwienie pracy serca, poprawienie wydolności płuc, obniżenie stresu oraz doprowadzenie tlenu do wszystkich części ciała. Internet jest pełny porad i przykładów. Ten artykuł ma na celu pokazać jak można wykorzystać jedno z w/w ćwiczeń aby wzmocnić stabilizację kręgosłupa. Bardzo przydatne dla osób z dyskopatią oraz dla pacjentów po zabiegu operacyjnym na dysku.

     Jednym z głębokich stabilizatorów kręgosłupa jest mięsień poprzeczny brzucha, który wytwarza tzw tłocznię brzuszną (tu więcej na temat anatomii). Skurcz tego mięśnia następuje podczas wydechu, a rozciąganie w trakcie wdechu. Uaktywnienie mięśnia jest bardzo proste.

       

     Wystarczy położyć się na plecach. Można zgiąć nogi w kolanach, zależy od stanu naszego kręgosłupa i etapu terapii. Kładąc obie dłonie na brzuchu w okolicach kolców biodrowych przednich (chcemy wzmocnić stabilizację kręgosłupa) lub na ostatnich żebrach (interesują nas ćwiczenia oddechowe) zaczynamy głęboki wdech nosem. Napełniamy brzuch. Staramy nie ruszać klatką piersiową. Po np. 3 sekundach następuje wydech (wydmuch) ustami. Dla wzmocnienia pracy możemy położyć książkę, która spełni rolę ciężarka.

    Udostępnij

     Uwaga! W przypadku gdy leczymy kręgosłup napięcie w/w mięśnia (wydech) powinien być do ok 30% max. W pozostałych przypadkach może to być wydmuch maksymalny.

     Kiedy to osiągniemy aktywujemy mięsień wielodzielny w odcinku lędźwiowym. Więcej na temat tego mięśnia tutaj. Poniżej filmik na powyższy temat.

     

     

     

  •  

  • Krążki międzykręgowe (disci intervertebrales), inaczej tarcza międzykręgowa, potocznie dysk - struktura kręgosłupa występująca między trzonami kręgów i zbudowana z jądra miażdżystego(gęste galaretowate wypełnienie) otoczonego pierścieniem włóknistym. Pierścień włóknisty tworzą przebiegające naprzemiennie skośne włókna kolagenowe i elastynowe. Pierścień ten jest znacznie grubszy w części przedniej, cieńszy zaś w tylnej, gdzie najczęściej ulega uszkodzeniom (dyskopatia , rwa kulszowa). Wraz z dwoma sąsiednimi kręgami tworzy segment ruchowy kręgosłupa. Właściwie uwodnione jądro miażdżyste zapewnia segmentowi ruchowemu elastyczność i umożliwia przenoszenie znacznych obciążeń. Pierścień włóknisty natomiast zapobiega jego przemieszczeniom.

     

    Jądro miażdżyste (nucleus pulposus) obejmuje jedynie 15% całkowitej masy krążka, lecz jest to wystarczająca ilość płynu aby pozwolić dyskowi działać hydraulicznie – za każdym razem kiedy zmienia się nachylenie jednego z trzonów kręgu względem sąsiedniego kręgu, jądro miażdżyste odpowiednio się odkształca, wybrzuszając elastyczny pierścień włóknisty (annulus fibrosus) z jednej strony, a za każdym razem kiedy człowiek się skręca, jądro miażdżyste wyciska pierścień włóknisty na zewnątrz. Twarde elastyczne włókna tkanki łącznej, z których składa się pierścień włóknisty, łączą każdy krążek międzykręgowy z trzonami kręgów powyżej i poniżej. Biegną one nawet od krążka do kości. Dlatego właśnie krążek międzykręgowy nigdy nie „ślizga się”. Może on jedynie przerwać się, wysączając część żelowego jądra miażdżystego przez osłabiony pierścień włóknisty lub ulec zwyrodnieniu.

     

    Tak jak inne rodzaje tkanki łącznej, krążki międzykręgowe również posiadają żywe komórki, które do przetrwania potrzebują substancji odżywczych i wytwarzają zbyteczne produkty przemiany materii, które muszą być usuwane, jednak proces ten nie jest jeszcze do końca poznany. Brak jest w nich natomiast, przynajmniej po przekroczeniu 25 roku życia, komórek krwi. Łożyska włośniczkowe, które obsługują krążki międzykręgowe kiedy jesteśmy młodzi, zostają utracone jako naturalny efekt starzenia.

    Funkcje

    Krążek międzykręgowy pełni jednocześnie funkcję amortyzatora kręgosłupa i zapewnia mu ruchomość (jak łożysko ślizgowe). Umożliwia zgięcie, prostowanie, ruchy boczne i obrotowe kręgosłupa. Dzięki dyskom kręgi nie ocierają się o siebie.

    Patologia

    Z wiekiem i w wyniku przeciążeń elastyczność krążków międzykręgowych maleje i mogą powstawać uszkodzenia (pęknięcia) pozwalające na przemieszczanie się całości lub części jądra miażdżystego (dyskopatia) oraz powstanie jego przepukliny, która może powodować przemieszczanie się go do lub korzeni rdzeniowych.

    W patologii, czyli dyskopatii, gdy zmiana jest z punktu widzenia medycyny nieodwracalna, stosuje się fenestrację, tzn. wycięcie tego fragmentu jądra miażdżystego, które w sposób widoczny na CT (tomografii komputerowej) lub rezonansie modeluje rdzeń kręgowy lub zespół korzeni nerwowych.

                  

  •  Nerw kulszowy

     Nerw kulszowy (n. ischiadicus) – nerw mieszany będący końcową gałęzią splotu krzyżowego zaopatrujący ruchowo tylną grupę mięśni uda oraz ruchowo i czuciowo całe podudzie i stopę. Stanowi grube na pół centymetra pasmo, szerokości około 1,5 cm, odchodzące od wszystkich nerwów, które tworzą splot krzyżowy. Nerw powstaje w miednicy mniejszej pomiędzy tylnym brzegiem mięśnia zasłaniacza wewnętrznego, kolcem kulszowym,więzadłem krzyżowo-kolcowym od przodu a dolnym brzegiem mięśnia gruszkowatego od tyłu. Wychodzi z okolicy kulszowej splotu krzyżowego. Miednicę mniejszą opuszcza przez otwór pod-gruszkowaty, rzadziej poniżej dolnego brzegu mięśnia gruszkowatego, i układa się na powierzchni tylnej mięśni krótkich, odpowiadających za obracanie uda, w połowie odległości między guzem kulszowym i krętarzem większym. Następnie w odcinku pośladkowym nerw leży do tyłu w stosunku do stawu biodrowego na mięśniach bliźniaczych, mięśniu zasłaniaczu wewnętrznym i mięśniu czworobocznym uda będąc pokrytym przez mięsień pośladkowy wielki. W odcinku udowym nerw biegnie w obrębie tkanki tłuszczowej na tylnej powierzchni m. przywodziciela wielkiego pokryty przez mięśnie zginacze uda, a na krótkim 1–2 cm odcinku jest przykryty jedynie przez powięź szeroką. Następnie na wysokości kąta górnego dołu podkolanowego tworzonego przez mięsień pół-błoniasty i poł-ścięgnisty oraz przez m. dwugłowy uda nerw kulszowy ulega podziałowi na nerw piszczelowy i nerw strzałkowy wspólny. Podział nerwu kulszowego może odbywać się powyżej dołu podkolanowego na różnej wysokości, nierzadko obie gałęzie końcowe odchodzą oddzielnie już od splotu krzyżowego i wówczas nerw strzałkowy może przebijać mięsień gruszkowaty, podczas gdy nerw piszczelowy przechodzi przez otwór pod-gruszkowaty, a gałęzie zaopatrujące udo odchodzą odchodzą od nerwu kulszowego lub bezpośrednio ze splotu krzyżowego lub nerwu pośladkowego dolnego.

    Nerw kulszowy oddaje następujące gałęzie:

    1.ze składnika piszczelowego:

        • gałęzie mięśniowe

          • do połowy bliższej mięśnia półścięgnistego,

          • do mięśnia półbłoniastego i części przywodziciela większego,

          • do połowy dalszej mięśnia półścięgnistego oraz głowy długiej mięśnia dwugłowego uda,

        • gałęzie stawowe – do tylno-przyśrodkowej części stawu kolanowego,

    2.ze składnika strzałkowego:

      • gałąź mięśniową – do głowy krótkiej mięśnia dwugłowego uda,

      • gałąź stawową – do części tylno-pobocznej stawu kolanowego.

  • Odcinek szyjny C kręgosłupa składa się z 7 kręgów pomiędzy którymi znajduje się 5 dysków. W tym rejonie znajdują się mięśnie których przyczepy mają wpływ na stawy barkowe i górny odcinek kręgosłupa z głową włącznie. Mamy tu również wejście dwóch ważnych naczyń krwionośnych. Tętnica kręgowa prawa i lewa które wchodzą do kanału kręgowego na wysokości kręgu C6. Doprowadzają one krew do mózgu. Prowadząc rehabilitacje w/w odcinka należy zachować szczególną ostrożność. Poniżej opiszę kilka ćwiczeń, które można wykonać w domu.

    Artykuł informacyjno-poglądowy oparty na własnej praktyce w pracy z pacjentem. Przed wykorzystaniem informacji zamieszczonych poniżej należy skonsultować się lekarzem lub fizjoterapeutą.

    Udostępnij

    Na początku ćwiczenia rozciągające, wykorzystujące tzw poizometryczną relaksację mięśni (PIR). Jest tp metoda bardzo efektywna i mniej bolesna. Polega ona najprościej mówiąc do wytworzenia napięcia mięśni, które za chwilę będą rozciągane.

    Usiądź wygodnie z rękoma splecionymi na pochylonej do przodu głowie (potylica). Spróbuj teraz prostować głowę przeciwko oporowi splecionych rąk. Napięcie utrzymuj ok 10 sekund. Następnie rozluźnij mięśnie szyi i dociskając rękoma rozciągaj mięśnie kierując brodę do mostka (czas ok 20 sekund). Pamiętać należy o utrzymywaniu prostych pleców. Ćwiczymy tylko odcinek szyjny.

                                                                            ćwiczenie na odcinek szyjny

    Kolejne dwa ćwiczenia wykorzystują te samą metodę PIR - rozciągając mięśnie na boki i w skręcie.

    Siedząc wygodnie podłóż jedną dłoń pod pośladek. Ustabilizuje to staw barkowy,który nie będzie przesuwał się do góry podczas rozciągania. Następnie połóż drugą dłoń w okolicy ucha (zobacz zdjęcie). Spróbuj wykonać ruch w bok (tak jakbyś chciał dotknąć uchem bark) przeciwko oporowi dłoni przez ok 10 sekund. Teraz rozluźnij mięśnie odcinka szyjnego a ręką rozpocznij powolne rozciąganie w przeciwną stronę. Nie pochylaj całego ciała w kierunku rozciągania.

                                                      ćwiczenie na odcinek szyjny

                                                      ćwiczenie na odcinek szyjny

    Połóż dłoń na jednym policzku. Próbuj skręcać głowę przeciwko oporowi reki. Następnie rozluźnij mięśnie a dłonią rozpocznij rozciąganie w przeciwną stronę. Czas napięcia ok 10 sek, a rozciąganie 20 sek. Pamiętaj aby nie obracać całej klatki piersiowej, tylko odcinek szyjny.

                                                      ćwiczenie na odcinek szyjny

                                                      ćwiczenie na odcinek szyjny

    Kolejnymi ćwiczeniami odcinka szyjnego jakie będziemy wykonywać to ćwiczenia wykorzystujące metodę McKenzie.

    Usiądź wygodnie (plecy proste). Spróbuj cofać szyję do tyłu (tak jak na zdj). Nos znajduje się podczas całego ruchu ćwiczenia na tej samej linii. Poczujesz napięcie w środkowym odcinku szyjnym. Proponuję wykonać 3 serie po 20 sekund. Podczas odpoczynku nie wychylać głowy za bardzo do przodu. 

                                                                          ćwiczenie na odcinek szyjny

       

    Ta sama zasada dotyczy pozostałych ćwiczeń. Różnią się tylko ustawieniem początkowym głowy. Poniżej ćwiczenie z głową odchyloną o 45 st do góry. Podczas ruchu powinieneś odczuwać napięcie w dolnej części odcinka szyjnego.

                                                     ćwiczenie na odcinek szyjny

    Ćwiczenie z głowa pochyloną o 45 st w dół. Podczas ćwiczenia odczujesz napięcie w górnym odcinku szyjnym.

                                                     ćwiczenie na odcinek szyjny

    Na koniec opiszę terapię okostnego punktu spustowego C2, który często odpowiada za bóle dolnej części głowy i oka. Punkt znajduje się z boku kręgosłupa poniżej potylicy. Jest bardzo bolesny. Jeśli jest uaktywniony i dobrze trafisz, poczujesz jak ból lub prąd popłynie z boku głowy (często aż do oka). Naciśnij go przez ok 60 sek (możesz rozcierać) a następnie pochylając głowę do przodu rozciągaj miejsce z punktem. Powtarzaj 3-4 razy dziennie.

                                                    okostny punkt spustowy

     Poniżej filmy uzupełniające artykuł.

     

     

     

  •  Podczas uprawiania sportu lub korzystania z zabiegów rehabilitacji po urazach ortopedycznych aparatu kostno - mięśniowego, szczególną uwagę należy zwrócić na mięśnie tułowia (stabilizatory). Bardzo przydatną będzie pozycja(ćwiczenie) tzw PLANK.Choć wydawać by się mogło, że ćwiczenie PLANK należy do ćwiczeń prostych, to bardzo łatwo jest popełnić w nim błąd. Zła pozycja wyjściowa, brak napięcia, utrzymywanie ciężaru ciała nie mięśniami brzucha, lecz na łokciach i stopach - to te najczęściej występujące. Podstawowymi mięśniami zaangażowanymi w tym ćwiczeniu są: mięsień prosty brzucha, mięsień poprzeczny brzucha, prostownik grzbietu. Dodatkowo pracują: mięsień czworoboczny, równoległoboczny, mięśnie naramienne, mięśnie klatki piersiowej, pośladków, czworogłowy uda, łydki.

    Udostępnij

    Pozycja wyjściowa:

    Połóż się na podłodze, twarzą w dół. Następnie podnieś i oprzyj na przedramionach (łokcie ustaw na szerokość barków; powinny całkowicie przylegać do ziemi) oraz palcach stóp - pozycja jak do pompki.

    Teraz napnij mięśnie brzucha – wyobraź sobie, że chowasz miednicę pod siebie, a twój pępek zbliża się do kręgosłupa (lub też chcesz dotknąć kością łonową do klatki piersiowej). Obowiązkowo musisz czuć, że mięśnie brzucha są napięte.

    Cały czas oddychaj i pilnuj, by ciało utrzymywało linię prostą od tyłu głowy aż do pięt, by nie tworzył się garb, a pośladki nie „uciekały” do góry. Głowa ma stanowić naturalne przedłużenie kręgosłupa, nie zadzieraj jej do góry, wzrok kieruj w ziemię.

    Rekord świata (wg Księgi Rekordów Guinessa) w utrzymaniu pozycji plank został ustanowiony w 2013 roku przez pana Georga. Hood`a i wynosi… ponad 3 godziny i 15 minut!

       

    Prawidłowa pozycja:

    – barki znajdują się dokładnie nad łokciami

    – łokcie stykają się z podłożem pod kątem 90°

    – ramiona, biodra i pięty tworzą jedną linię

    mięśnie brzucha są napięte

                                            pozycja plank

    Wystarczy 3 razy w tygodniu wykonać plank we wszystkich pozycjach. Na początek spróbuj wykonać pozycję PLANK przez 60 sekund. Jeżeli jest to dla Ciebie za dużo wytrzymaj tyle ile możesz i co tydzień zwiększaj długość o 5-10 sekund.

    pozycja plank        pozycja plank

     

     

  •  

  • Program szkoleń "Pracuj bez bólu" to wykłady teoretyczne połączone z warsztatami praktycznymi. Oferta skierowana jest do firm i instytucji dla których, dobro pracownika jest równoważne z zyskiem ekonomicznym. 

     Długotrwałe przebywanie w jednej pozycji (praca za biurkiem, kierowanie pojazdem), praca fizyczna o powtarzalnym charakterze, wielogodzinna praca w niewygodnych pozycjach czy brak możliwości relaksu podczas pracy, powoduje występowanie przeciążeń. Zwiększone napięcia mięśniowe, doprowadza do bólu, a w relultacie przyczynia się do zmian zwyrodnieniowych kości, stawów i mięśni. We wczesnym okresie objawiają się dyskomfortem, sporadycznymi dolegliwościami bólowymi, następnie nasilają się lub wywołują ograniczenie ruchomości i przeradzając się w schorzenie. W początkowej fazie można temu zaradzić i odwlec w czasie występowanie patologi która uniemożliwia skupienie się na obowiązkach.

     Podczas szkolenia pracownik uczy się jak działa relaksacja i rozciąganie przemęczonych mięśni, poznaje różnorodne ćwiczenia dopasowane do charakteru pracy. Ćwiczenia są proste i nie męczące, a co najważniejsze ich wykonywanie nie będzie wzbudzać uśmiechów innych. Nabyta wiedza i umiejętności będą idealnym dodatkiem do ćwiczeń na siłowni, fitness czy uprawianiu sportu. Dzięki kilku prostym ruchom uczestnicy uczą się zniwelować napięcia, a co najważniejsze uzyskają wewnętrzne zadowolenie. Ponadto poznają jak prawidłowo ustawć biurko, fotel oraz odpowiednio zastosować produkty ergonomiczne.

    CEL:

    Szkolenie ma na celu przyswojenie najważniejszych informacji, jak zachować pełnie zdrowia w trakcie przewlekłej pracy biurowej, a także na zdobycie umiejętności samodzielnego radzenia sobie z dolegliwościami związanymi z bólem pleców, karku, głowy oraz z ogólnymi napięciami. Podczas szkolenia uczestnicy nabędą umiejętności ustawienia swojego stanowiska pracy pod względem ergonomicznym. Proste do wykonania ćwiczenia biurowe oraz techniki automasażu pozwolą zadbać o kręgosłup w czasie przewlekłej pracy siedzącej.

    PROWADZĄCY:

    Mirosław Bąk

    Fizjoterapeuta z dyplomem terapii manualnej z ponad 20 letnm stażem w zawodzie. Głównym przedmiotem zainteresowań to terapia bólów kregosłupa oraz rehabilitacja po urazach ortopedycznych i sportowych. Współpracuje z Uniwersytetami Trzeciego wieku w Raciborzu, Kuźni Raciborskiej i Nędzy. Kontakt Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

  • Udostępnij

      Zniesienie lordozy szyjnej pociąga za sobą wiele zmian w budowie i biomechanice ciała. W większości przypadków, lordoza szyjna współistnieje ze zniesioną kifozą piersiową oraz zmniejszeniem lordozy lędźwiowej. Patologia ta prowadzi do przemieszczenia środka ciężkości, stałych przeciążeń mięśni oraz bóli (zobacz art cz1).

    Z powyższych faktów na plan pierwszy w terapii zespołu bólowego wysuwa się profilaktyka. Kiedy odczuwamy pierwsze symptomy (bóle u podstawy czaszki promieniujące do oka, bóle łopatek, napięcie mięśniowe w okolicy szyi i barków, bóle w mostku) podczas dnia, a które ustępują po wypoczynku, należy jak najczęściej przyjmować pozycję wypychającą klatkę piersiową do przodu. Pomocą może być drążek rehabilitacyjny lub zwykły kij np. od miotły. Zobacz zdjęcia.

                            ćwiczenie na proste plecy      

    ćwiczenie na proste plecy

                                                       ćwiczenie na proste plecy

    Przeprost możemy również osiągnąć w pozycji leżącej, lub na piłce rehabilitacyjnej

                            rozciąganie odcinka piersiowego     

    rozciąganie odcinka piersiowego

    W przypadku pracy siedzącej, możemy zastosować tzw pozycję Brugerra. Zaleca siedzenie na krawędzi krzesła z kończynami dolnymi lekko rozstawionymi. Przenieś ciężar ciała na stopy skierowane lekko na zewnątrz (poczujesz delikatne uniesienie ciała). Jeżeli teraz rozluźnimy mm pośladkowe wraz z mm brzucha, nastąpi przodopochylenie miednicy, brzuch wysuń do przodu. Cały kręgosłup ustawi się w prawidłowej, zrównoważonej pozycji. Przypominam, jeżeli poczujecie uniesienie się na kościach (tzw kolcach biodrowych w środku pośladków) pozycja jest wykonana prawidłowo.

                                                         pozycja postawa brugerra

         Każda ćwiczenie lub pozycja jaka Wam przyjdzie do głowy, a która wykorzysta w/w zasadę będzie przynosić ulgę i przeciwdziałać powikłaniom (np. dyskopatia). Można wykorzystać ćwiczenia i informacje z art o szyi (poniżej link)

      W przypadku kiedy dojdzie do powikłań, należy skorzystać z pomocy lekarza i fizjoterapeuty, ponieważ w tej sytuacji pacjent sam już sobie nie poradzi.

                     

  •  Udostępnij

      Prawidłowo zbudowany kręgosłup widziany z boku przypomina kształt litery S. Wygięcie do przodu to lordoza (mamy dwie lordozy: szyjna i lędźwiowa), wygięcie do tyłu to kifoza (posiadamy jedną kifozę: piersiową). Każde odchylenie od prawidłowego wzorca ustawienia kręgosłupa czyli spłycenie lub powiększenie lordozy oraz kifozy to patologia. Niesie ona za sobą bóle w różnych częściach ciała.     Powyższe zmiany prawie zawsze występują łącznie. Spłycenie lordozy lędźwiowej pociąga za sobą zmniejszanie kifozy piersiowej, która doprowadza do wysunięcia głowy do przodu wraz z zniesieniem lordozy szyjnej. Całość zmian powstaje na wskutek poszukiwania przez organizm nowego środka ciężkości, który na wskutek zmian został zniesiony. Oczywiście sytuacja ta odnosi się również do osób z prawidłową budową kręgosłupa, ale mających inne przyczyny, np. złą postawę ciała.

     W tym artykule zajmę się głównie bólami występującymi w górnej części ciała. Określanymi jako zespół bólowy górnego otworu klatki piersiowej lub zespół Bruggera.

    Tak jak napisałem wcześniej, w trakcie zmian w ustawieniu kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej (widzianego z boku) dochodzi do spłycenia lordozy szyjnej. Jest to następstwem zmniejszania się kifozy piersiowej. Proces ten przesuwa głowę do przodu i wytwarza duże przeciążenia oraz tzw hiperlordozę na dwóch pierwszych kręgach szyjnych.

    Jednym z efektów tego ustawienia jest uaktywnienie punktu okostnego na wyrostku kolczystym C2. Powoduje on bóle szyi, dolnej części głowy z promieniowaniem do oka. Pacjent często zgłasza wzrost ciśnienia w oku potwierdzony badaniem lekarza okulisty. Dodatkowo punkt ma wpływ na wzmożone napięcie mięśniowe powodujące ból tego rejonu (np. m. dźwigacz łopatki).

     Przy prawidłowo ustawionej głowie, pion spuszczony z brody powinien dotykać wcięcia mostka. Sprzyja to prawidłowemu rozłożeniu siły ciężkości na połączeniach w kręgosłupie.

    pozycja glowy widok z boku 

    Odchylenie od normy czyli przesunięcie głowy do przodu powoduje wzrost przeciążenia na połączeniach mostkowo-żebrowych. Niesie to za sobą bóle w klatce piersiowej wraz z promieniowaniem do lewej kończyny górnej. Jest to ból bardzo podobny do bólu przy zawale serca. Powoduje go głównie zablokowanie 4 i 5 żebra.

      UWAGA! Nigdy nie wolno ignorować wyżej opisanej sytuacji. W pierwszej kolejności należy udać się do lekarza i zrobić EKG. Jeżeli badanie nie wykaże odchyleń w pracy serca, można wziąć pod uwagę inną przyczynę bólu, w tym ból pochodzenia odkręgosłupowego.

       Dodatkową przyczyną tego bólu może być: zbyt duży biust u kobiet, krótkowzroczność (osoby które nie chcą nosić okularów), wielogodzinna wymuszona pozycja pochylenia do przodu np. złe siedzenie za biurkiem. Wszystkie te sytuacje również powodują przesunięcie głowy do przodu.

    miejsca bólu

    Czerwona linia pokazuje krztałt kręgosłupa. Miejsca występowania bólu zaznaczono literą x

      Spłycona lordoza szyjna ma degeneracyjny wpływ na dyski kręgowe. Prowadzi do dyskopatii szyjnej i zwężenia kanału kręgowego, powodujący ból promieniujący do kończyny górnej w następstwie ucisku n pośrodkowego. Wystąpić mogą: bóle barków, głowy, łopatek, ucisk na tętnice kręgowe, problemy z przełykaniem, odczuwanie drętwienia na czubku głowy. Bardzo często pacjent sygnalizuje ostry ból przy wdechu lub wydechu powietrza. Jest to efekt zablokowania połączeń kręgosłupa z żebrami. Ważną rolę odgrywa tu zablokowanie pierwszego żebra, które znajduje się w sąsiedztwie splotu naczyniowo- nerwowego. Powoduje ono bóle w dół kończyny dolnej oraz ma wpływ na zapalenie stożka rotatorów.

       Zespół górnego otworu klatki piersiowej lub tzw zespół Bruggera, to bardzo złożony problem z punktu widzenia rehabilitacji. Każda dysfunkcja w tym rejonie, (dyskopatia, zablokowanie, uraz ortopedyczny, przeciążenia mięśni, nadwaga, duży biust) spowodowana złą budową kręgosłupa, ciała lub złych nawyków w postawie, rozpoczyna proces następujących po sobie zmian zgodnych z biomechaniką. Doprowadza do upośledzenia czynności dnia codziennego, zmęczenia, wzmagających się bóli. Niestety, w tej sytuacji pacjent nie jest w stanie poradzić sobie sam za pomocą odpowiednich ćwiczeń czy też środków farmaceutycznych. Musi tu być współpraca z dobrym fizjoterapeutą.

       W drugiej części artykułu opiszę ćwiczenia jakie powinno się stosować w profilaktyce oraz po zabiegach fizjoterapeutycznych w opisanym zespole.

    polecam również:

    zła budowa kręgosłupa, a bóle w górnej części ciała. Cz 2

     

  • Żyła nieparzysta (vena azygos) - Powstaje z połączenia żyły lędźwiowej wstępującej prawej (korzeń zewnętrzny) i żyły głównej dolnej (korzeń wewnętrzny) na wysokości drugiego kręgu lędźwiowego lub żyły nerkowej prawej.

    Przebiega z prawej strony przednio-bocznej powierzchni kręgów piersiowych (do IV lub V kręgu) w górę. Następnie nad korzeniem płuca prawego i osierdzia. Przebiega nad przeponą. Łączy się z żyłą główną górną lub w prawym przedsionku serca.

    Długość średnio wynosi 20–25 cm. Średnica zwiększa się z 3-4 mm do 10-12 mm. Posiada zastawki, które często są niedomykalne.

    Z przodu sąsiaduje z trzonami kręgów piersiowych. Z tyłu krzyżuje się z tętnicami międzyżebrowymi oraz przełykiem.Powierzchnia boczna pokryta jest opłucną ścienną a przyśrodkowa przebiega wzdłuż przewodu piersiowego i aorty.