Rehabilitacja

manu

dorehabilitacji.pl porady z fizjoterapii

A A A

ćwiczenia

  • Dyskopatia to inaczej przepuklina jądra miażdżystego tarczy międzykręgowej kręgosłupa. Polega na uwypukleniu jądra miażdżystego które powoduje ucisk i drażnienie korzeni rdzeniowych, rdzenia kręgowego lub innych struktur kanału kręgowego.Mechanizm drażnienia jest dwojaki. Po pierwsze dolegliwości bólowe powodowane są przez ucisk mechaniczny. Drugim elementem mogącym wywoływać bodźce bólowe jest niskie pH jądra miażdżystego spowodowane ubogą w tlen przemianą materii.Objawy: ból odcinka lędźwiowego z promieniowaniem do jednej lub dwóch kończyn (tzw objaw rwy kulszowej),zaburzenia czucia powierzchniowego, mrowienie i pieczenie sięgające stopy, niedowład i osłabienie siły mięśniowej.

    Udostępnij

     Jeżeli nie czujesz oddawania moczu i mięśni pośladkowych (zespół ogona końskiego) natychmiast skonsultuj się z lekarzem! Prawdopodobnie na rehabilitację jest już za późno.

       

    UWAGA ! Artykuł tylko informacyjno-poglądowy opisujący postępowanie rehabilitacyjne autora w dyskopatii ze swoimi pacjentami.

    WAŻNE! W razie chęci wykorzystania wskazówek, wzorca postępowania z w/w artykułu, należy skontaktować się z własnym lekarzem lub fizjoterapeutą celem konsultacji.

     Jak sobie pomóc?

     Jak najszybciej połóż się na brzuchu. Podłóż w okolicy pępka jedną, dwie a nawet trzy poduszki. Ilość zależy od wielkości wysuniętego jądra miażdżystego i twojej wagi. Masz tak długo szukać odpowiedniego ułożenia (przesuwając się do przodu lub do tyłu), aż poczujesz ulgę w najdalszych częściach nogi dokąd dochodzi ból podczas siedzenia lub stania. Nie zalecam na te chwilę piłki rehabilitacyjnej, ponieważ podczas leżenia równowaga jest utrzymywana poprzez napięcie mm łydek.Powoduje to dodatkowy ból osłabionych w tym miejscu mięśni (brzuchaty i płaszczkowaty łydki). Powolny zanik bólu od stopy w kierunku kręgosłupa to tzw objaw centralizacji (wg McKenzie). Wskazuje na powrót jądra miażdżystego na swoje miejsce, które znajduje się wewnątrz pierścienia.

    Dla informacji - nie wypada cały dysk (jądro + pierścień), jedynie jądro z powodu pęknięcia włókien pierścienia.

     Jest to bardzo długi proces. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta. Każda inna czynność powoduje ponowny ruch jądra miażdżystego (taka jego rola, to nasz amortyzator), co przy przodopochyleniu powoduje ponowny ucisk na korzeń nerwu. Dlatego zawsze mówię moim pacjentom "Jak nie czujesz bólu to znaczy, że w danej chwili organizm się leczy". Poniżej kilka opcji opisanej pozycji.

                                                                             ćwiczenia w dyskopatii

     Stosuj tę pozycję co 3-4 godziny. W pozostałym czasie powinno się: unikać pozycji siedzącej, przodopochylenia oraz jakiegokolwiek wysiłku. Z moich obserwacji wynika, że podczas stosowania tej pozycji, zastrzyki przepisane przez lekarza są bardziej efektywne. cdn

    Poniżej film na w/w temat


                  

     

     

     

  •  Druga część artykułu na tematbólów kręgosłupa lędźwiowego pochodzenia dyskowego. Podczas stosowania pozycji leżącej na brzuchu z podkładką, po ok 20 min (w zależności od zmęczenia, stanu dyskopatii) chory powinien odczuwać zmniejszenie dolegliwości bólowych. Ból powinien się cofać w kierunku kręgosłupa (objaw centralizacji wg McKenzie). Często w pierwszym okresie, występuje sytuacja gdzie ból pozostaje tylko w okolicach kręgosłupa lędźwiowego. Należy wówczas poszukać innego położenia (przesunąć się na podkładce), które przyniesie ulgę. Jeśli takiego na tę chwilę nie ma, to należy podłożyć kolejną poduszkę, aby biodra były ułożone jeszcze wyżej.

    Udostępnij

     Kiedy poczujemy ulgę, przechodzimy do pierwszego ćwiczenia (korzystamy tu z elementów metody McKenzie z pewnymi modyfikacjami). Jest to odgięcie kręgosłupa do tyłu z pozycji w której się aktualnie znajdujemy (z podkładkami pod brzuchem). Unosimy ciało podnosząc się na rękach. Odgięcie powinno być do maksymalnej wysokości, w której nie odczuwamy bólu (promieniowanie do nogi, nasilenie w odcinku L-S). Nie wchodzimy w granicę bólu, ponieważ podrażniamy rejon wysuniętego dysku i całe ćwiczenie traci sens. Ćwiczenie powtarzamy 10 x, pamiętając aby przy ostatnim odgięciu wypuścić powietrze. Powoduje to dodatkowe wygięcie naszego kręgosłupa.

    Można wykorzystać 3 opcje pozycji wyjściowej. Wybór zależy od odczuwania bólu w trakcie ćwiczenia. Poniżej przykłady.

                                                      ćwiczenie na ból kręgosłupa

                                                      ćwiczenie na ból kręgosłupa

     Kiedy dochodzimy do maksymalnego odgięcia bez bólu w pozycji 3, wyciągamy jedna podkładkę (jeśli było ich kilka) i zaczynamy ćwiczenia od początku. Proces powtarzamy tak długo, aż osiągniemy maksymalne odgięcie z biodrami ułożonymi na podłodze (bez podkładki).

       

    Moim pacjentom wprowadzam urozmaicenie oparte na pozycji z jogi:

    Pozycja wyjściowa: j/w, dłonie przy barkach, łokcie lekko dociągnięte do ciała, czoło dotyka podłoża,stopy lekko na zewnątrz.

    Ruch: Poprzez wyciągnięcie szyi próbujemy położyć brodę, w miejsce gdzie było czoło. Następuje lekkie rozciągnięcie kręgosłupa. Utrzymując napięcie wykonujemy w/w ćwiczenie.
    W trakcie wykonywania ćwiczeń, mogą występować bóle przeciążeniowe w łopatkach, rękach lub szyi. Jest to efekt nowych ćwiczeń dla twojego ciała. Całość (leżenie ok. 20 min + 10 x odgięcie) powtarzamy co 3-4 godziny. Między ćwiczeniami, dużo odpoczywamy, leżąc na brzuchu. Można wykorzystać oglądanie tv, praca na notebooku itd. Pozycję siedzącą powinno stosować się tylko w sytuacjach wyjątkowych.

    Opisane ćwiczenia są początkiem, w długim procesie rehabilitacji wysuniętego dysku. Jednocześnie pacjent powinien korzystać z usług fizjoterapeuty, który posiada pełen wachlarz zabiegów i możliwości terapeutycznych na każdym poziomie choroby. c.d.n

    poniżej film na w/w temat

                                           

     Artykuł wyłącznie informacyjno-poglądowy oparty na doświadczeniu autora, który jest fizjoterapeutą.Wszelkie wątpliwości należy skonsultować z lekarzem lub fizjoterapeutą.

       

    część 1 artykułu tutaj...

    część 3 artykułu tutaj...

    Artykuły pokrewne:

    Gorset mięśniowy a dyskopatia

    Krążek miedzykręgowy

                  

     

     

     

  •  Zapalenie ścięgna głowy długiej m.dwugłowego to bardzo częsta dysfunkcja. Zwykle występuje wraz z innymi zapaleniami w tym rejonie (np. stożek rotatorów). Przyczyny powstania w/w choroby mięśnia dwugłowego to głównie, sumujące się mikrourazy powstałe podczas aktywności fizycznej, przeciążenia w ciągu dnia oraz procesy zwyrodnieniowe.Ból powstaje podczas przesuwania się ścięgna w rowku międzyguzkowym, które występuje prawie w każdym ruchu w stawie barku. Jest obecny w okolicach stawu barkowego oraz na całej długości mięśnia i sięgać może do łokcia (poniżej st łokciowego znajduje się przyczep końcowy m. dwugłowego). 

    Udostępnij

    UWAGA! Objawów może być więcej, ale jest to temat na inny artykuł, tu zajmuję się tylko m. dwugłowym.

      Najbardziej charakterystycznym objawem stanu zapalnego jest tkliwość ścięgna, którą możesz zaobserwować dotykając palcami przednią powierzchnię stawu barkowego (zgrubienie, które podczas nacisku porusza się).

                                              sciegnodwuglowy

     Terapię należy zacząć od masowania (rozcierania) w poprzek włókien torebki stawowej. Rozcieranie powinno być powolne i względnie głębokie (aby nie pocierać tylko skóry). Będziesz czuł ból. Stosuj to parę razy dziennie po kilka minut. Zastosuj oliwkę lub maść przeciwbólową.

                                              rozcieranietorebkast

      Kiedy ból powoli ustępuje (dzień,dwa) można spróbować rozcierać ścięgno za pomocą palca lub dwóch. Ból będzie dość duży. Wciśnij palce w najbardziej bolący punkt a następnie rozcieraj. Poczujesz jak ścięgno przeskakuje ci pod palcem.

                                              masazsciegnadwuglowy

      Następną formą terapii w domu to rozciąganie m.dwugłowego. Osiągamy to poprzez ustawienie całej kończyny górnej ze zgiętym grzbietowo nadgarstkiem (patrz zdjęcie poniżej) i odchylamy to momentu odczuwania rozciągania mięśnia.  Bardzo efektywną metodą rozciągania mięśni jest także poizometryczna relaksacja mięśni. Oprzyj kończynę z zgiętym nadgarstkiem o podłoże i naciskaj przez 10 sekund. Następnie unieś do góry.

                      pirdwuglowy3pirdwuglowy4

       Wykorzystując tę sama metodę teraz rozciągniemy m.dwugłowy przy jego przyczepie końcowym (pod st. łokciowym). Zginaj łokieć przeciw oporowy drugiej dłoni. Po 10 sekundach, rozluźniony łokieć prostuj.

                      pirdwuglowy1pirdwuglowy2

    Uwaga! Artykuł informacyjno-poglądowy oparty na doświadczeniu i obserwacji autora, który jest fizjoterapeutą. Przed wykorzystaniem poniższych informacji należy skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.

    Tu film na temat artykułu

    Powiązane artykuły:

    mięsień dwugłowy ramienia

    łokieć tenisisty

    łokieć golfisty 

  • Ćwiczenia oddechowe w wzmacnianiu głębokich stabilizatorów kręgosłupa wykorzystywane są bardzo często.  Głównym zadaniem ćwiczeń oddechowych jest ułatwienie pracy serca, poprawienie wydolności płuc, obniżenie stresu oraz doprowadzenie tlenu do wszystkich części ciała. Internet jest pełny porad i przykładów. Ten artykuł ma na celu pokazać jak można wykorzystać jedno z w/w ćwiczeń aby wzmocnić stabilizację kręgosłupa. Bardzo przydatne dla osób z dyskopatią oraz dla pacjentów po zabiegu operacyjnym na dysku.

     Jednym z głębokich stabilizatorów kręgosłupa jest mięsień poprzeczny brzucha, który wytwarza tzw tłocznię brzuszną (tu więcej na temat anatomii). Skurcz tego mięśnia następuje podczas wydechu, a rozciąganie w trakcie wdechu. Uaktywnienie mięśnia jest bardzo proste.

       

     Wystarczy położyć się na plecach. Można zgiąć nogi w kolanach, zależy od stanu naszego kręgosłupa i etapu terapii. Kładąc obie dłonie na brzuchu w okolicach kolców biodrowych przednich (chcemy wzmocnić stabilizację kręgosłupa) lub na ostatnich żebrach (interesują nas ćwiczenia oddechowe) zaczynamy głęboki wdech nosem. Napełniamy brzuch. Staramy nie ruszać klatką piersiową. Po np. 3 sekundach następuje wydech (wydmuch) ustami. Dla wzmocnienia pracy możemy położyć książkę, która spełni rolę ciężarka.

    Udostępnij

     Uwaga! W przypadku gdy leczymy kręgosłup napięcie w/w mięśnia (wydech) powinien być do ok 30% max. W pozostałych przypadkach może to być wydmuch maksymalny.

     Kiedy to osiągniemy aktywujemy mięsień wielodzielny w odcinku lędźwiowym. Więcej na temat tego mięśnia tutaj. Poniżej filmik na powyższy temat.

     

     

     

  •  

  •  Entezopatia nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej (epicondylitis medialis humeri) czyli łokieć golfisty to zespół bólowy tkanek miękkich położonych przyśrodkowo w stosunku do stawu łokciowego związany najczęściej z uszkodzeniem przyczepów mięśnia nawrotnego obłego lub zginacza promieniowego nadgarstka. 

    Przyczyny. Do uszkodzenia przyczepów mięśni w łokciu golfisty, doprowadzają najczęściej mikro-urazy. Na wskutek powtarzalnych ruchów nadgarstka wbrew oporowi. Zespół bólowy – łokieć golfisty to choroba, która dotyka 0,4% populacji. Na łokieć golfisty najczęściej chorują osoby między 45 a 54 rokiem życia.

    Udostępnij

    Objawyłokieć golfisty:

    • ból i tkliwość na wewnętrznej stronie łokcia. Czasami ból przebiega wzdłuż wewnętrznej strony przedramienia;

    • sztywność;

    • osłabienie, słabość ręki, nadgarstka i palców;

    • drętwienie i mrowienie – wielu golfistów doświadcza drętwienia i mrowienia gdy ból promieniuje do jednego lub większej liczby palców (zazwyczaj IV i V palec).

    Ból łokcia golfisty może pojawić się nagle lub stopniowo. Mogą go nasilić następujące czynności:

    • uderzenie kijem golfowym lub rakietą tenisową;

    • zgniecenie lub chwyt piłki;

    • uściśnięcie dłoni;

    • obrócenie klamki;

    • dźwiganie ciężarów;

    • podniesienie czegoś dłonią skierowaną w dół;

    • zgięcie nadgarstka.

       

    Na łokieć golfisty można stosować zabiegi fizykoterapeutyczne:

    diatermię krótkofalową, ultradźwięki, jonoforezę, ciepłe kąpiele wirowe, krioterapię

    Można też stosować kinesiotaping, czyli założenie przez fizjoterapeutę plastra, który przyśpieszy terapię.

    Poniżej film na temat łokcia golfisty.

    łokieć tenisisty

    bolesny bark - m. dwugłowy

  •  Łokieć tenisisty to zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej jest łatwo zdiagnozować, jednocześnie z powodu złożoności etiologii bardzo trudno leczyć. Przyczyną jest nie tylko gra w tenisa, ale każda długotrwała praca dłońmi i nadgarstkami (np. komputer,mysz komputerowa).Nie bez znaczenia jest wada postawy.Opiszę tu kilka porad, ćwiczeń które mogą pomóc podczas rehabilitacji prowadzonej przez specjalistę. Głównym miejscem bólu jest rejon łokcia, a dokładnie obszar gdzie prostownik promieniowy nadgarstka długi i krótki przyczepia się do nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Ruch tych mięśni można zaobserwować podczas zginania grzbietowego dłoni.

    Udostępnij

    łokieć tenisisty

     Pierwszym ćwiczeniem będzie rozciąganie mięśni przy pomocy poizometrycznej relaksacji (PIR)Przy pomocy zdrowej ręki zablokuj chorą dłoń w pozycji zgięcia dłoniowego z wyprostowanym łokciem (jak na zdj).Poczujesz napięcie na przedramieniu. Następnie próbuj przez 10 sekund prostować chorą rękę przeciwko oporowi wytwarzanego przez drugą dłoń. Po 10 s wróć do maksymalnego rozciągania przez ok 20 sekund. Ćwiczenie powtarzaj 10 x.

       

     Następnie przechodzimy do tzw głębokiego masażu poprzecznego ścięgien w/w mięśni (głęboki masaż poprzeczny - deep transverse massage). Połóż dłoń zgiętą w łokciu wygodnie na podłożu. Palcem wskazującym drugiej ręki dotknij wystającej kości na łokciu. Następnie zsuń palec w kierunku nadgarstka mocno naciskając mięsień. Po ok 5 cm poczujesz duży ból. To jest miejsce,które należy masować. Technika jest boląca. Kiedy pod palcem poczujesz ścięgno (wyczuwalne zgrubienie), wbij się w nie głęboko i zacznij rozcierać na boki (tak jak byś chciał oderwać ścięgno od kości), poczujesz przeskakiwanie. Zobacz zdjęcie.

    ćwiczenia na łokieć tenisisty

     Kolejnym ćwiczeniem jest korekta odcinka szyjno-piersiowego kręgosłupa. Zła budowa kręgosłupa (np. zniesienie kifozy piersiowej) powoduje przesunięcie głowy do przodu. Niesie to za sobą zmiany ustawienia kręgów szyjnych i przeciążenia na mięśniach tego odcinka. Następuje także nacisk na n. pośrodkowy (b. ważny dla kończyny górnej). Badania wykazują, że poprawne ustawienie głowy ma wpływ na zmniejszenie bólu w ok. łokcia.

    Podłóż pod szyję wałek. Naciśnij mięśniami wałek przez ok 20 sekund. Powtarzaj 3-4 razy.

    ćwiczenia na łokieć tenisisty

    Na koniec ćwiczenie rozciągające odcinek piersiowy kręgosłupa. Połóż się na plecach. W okolicach łopatek podłóż podkładkę. Poprzez ułożenie rąk nad głowę, rozciągniesz w/w odcinek. Ma to wpływ na całą sylwetkę. Utrzymuj pozycję kilka minut.

    ćwiczenia na łokieć tenisisty

    W trakcie ćwiczeń powinno się korzystać z usług fizjoterapeuty, który posiada cały wachlarz zabiegów leczących łokieć tenisisty.

    Artykuł wyłącznie informacyjno-poglądowy napisany przez fizjoterapeutę w oparciu o swoje doświadczenia i obserwacje w pracy z pacjentem. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.

    Tutaj video na w/w temat.

     

     

     

  • Odcinek szyjny C kręgosłupa składa się z 7 kręgów pomiędzy którymi znajduje się 5 dysków. W tym rejonie znajdują się mięśnie których przyczepy mają wpływ na stawy barkowe i górny odcinek kręgosłupa z głową włącznie. Mamy tu również wejście dwóch ważnych naczyń krwionośnych. Tętnica kręgowa prawa i lewa które wchodzą do kanału kręgowego na wysokości kręgu C6. Doprowadzają one krew do mózgu. Prowadząc rehabilitacje w/w odcinka należy zachować szczególną ostrożność. Poniżej opiszę kilka ćwiczeń, które można wykonać w domu.

    Artykuł informacyjno-poglądowy oparty na własnej praktyce w pracy z pacjentem. Przed wykorzystaniem informacji zamieszczonych poniżej należy skonsultować się lekarzem lub fizjoterapeutą.

    Udostępnij

    Na początku ćwiczenia rozciągające, wykorzystujące tzw poizometryczną relaksację mięśni (PIR). Jest tp metoda bardzo efektywna i mniej bolesna. Polega ona najprościej mówiąc do wytworzenia napięcia mięśni, które za chwilę będą rozciągane.

    Usiądź wygodnie z rękoma splecionymi na pochylonej do przodu głowie (potylica). Spróbuj teraz prostować głowę przeciwko oporowi splecionych rąk. Napięcie utrzymuj ok 10 sekund. Następnie rozluźnij mięśnie szyi i dociskając rękoma rozciągaj mięśnie kierując brodę do mostka (czas ok 20 sekund). Pamiętać należy o utrzymywaniu prostych pleców. Ćwiczymy tylko odcinek szyjny.

                                                                            ćwiczenie na odcinek szyjny

    Kolejne dwa ćwiczenia wykorzystują te samą metodę PIR - rozciągając mięśnie na boki i w skręcie.

    Siedząc wygodnie podłóż jedną dłoń pod pośladek. Ustabilizuje to staw barkowy,który nie będzie przesuwał się do góry podczas rozciągania. Następnie połóż drugą dłoń w okolicy ucha (zobacz zdjęcie). Spróbuj wykonać ruch w bok (tak jakbyś chciał dotknąć uchem bark) przeciwko oporowi dłoni przez ok 10 sekund. Teraz rozluźnij mięśnie odcinka szyjnego a ręką rozpocznij powolne rozciąganie w przeciwną stronę. Nie pochylaj całego ciała w kierunku rozciągania.

                                                      ćwiczenie na odcinek szyjny

                                                      ćwiczenie na odcinek szyjny

    Połóż dłoń na jednym policzku. Próbuj skręcać głowę przeciwko oporowi reki. Następnie rozluźnij mięśnie a dłonią rozpocznij rozciąganie w przeciwną stronę. Czas napięcia ok 10 sek, a rozciąganie 20 sek. Pamiętaj aby nie obracać całej klatki piersiowej, tylko odcinek szyjny.

                                                      ćwiczenie na odcinek szyjny

                                                      ćwiczenie na odcinek szyjny

    Kolejnymi ćwiczeniami odcinka szyjnego jakie będziemy wykonywać to ćwiczenia wykorzystujące metodę McKenzie.

    Usiądź wygodnie (plecy proste). Spróbuj cofać szyję do tyłu (tak jak na zdj). Nos znajduje się podczas całego ruchu ćwiczenia na tej samej linii. Poczujesz napięcie w środkowym odcinku szyjnym. Proponuję wykonać 3 serie po 20 sekund. Podczas odpoczynku nie wychylać głowy za bardzo do przodu. 

                                                                          ćwiczenie na odcinek szyjny

       

    Ta sama zasada dotyczy pozostałych ćwiczeń. Różnią się tylko ustawieniem początkowym głowy. Poniżej ćwiczenie z głową odchyloną o 45 st do góry. Podczas ruchu powinieneś odczuwać napięcie w dolnej części odcinka szyjnego.

                                                     ćwiczenie na odcinek szyjny

    Ćwiczenie z głowa pochyloną o 45 st w dół. Podczas ćwiczenia odczujesz napięcie w górnym odcinku szyjnym.

                                                     ćwiczenie na odcinek szyjny

    Na koniec opiszę terapię okostnego punktu spustowego C2, który często odpowiada za bóle dolnej części głowy i oka. Punkt znajduje się z boku kręgosłupa poniżej potylicy. Jest bardzo bolesny. Jeśli jest uaktywniony i dobrze trafisz, poczujesz jak ból lub prąd popłynie z boku głowy (często aż do oka). Naciśnij go przez ok 60 sek (możesz rozcierać) a następnie pochylając głowę do przodu rozciągaj miejsce z punktem. Powtarzaj 3-4 razy dziennie.

                                                    okostny punkt spustowy

     Poniżej filmy uzupełniające artykuł.

     

     

     

  • PIR - Poizometryczna relaksacja mięśni to jedna z najbardziej skutecznych metod stosowana przez fizjoterapeutów do rozciągania tkanek miękkich (mięśnia, więzadeł, powięzi).

    Wykorzystywana w stanach napięć mięśniowych tworzących ból i ograniczających ruch w stawach po przebytym urazie lub chorobie. Głównym zadaniem PIR jest przywrócenie prawidłowej długości i elastyczności mięśnia. Doprowadza do zniesienia następstw stanów przeciążeniowych w rejonie stawu co ma wpływ na prawidłową biomechanikę. W trakcie terapii PIR doprowadza się do wyłączenia mięśni antagonistycznych. Odpowiednia sekwencja ruchów wykonywana przez terapeutę i pacjenta doprowadza z do rozciągania tkanek miękkich i zwiększenia zakresu ruchu w stawach. W trakcie stosowania metody ważna jest także prawidłowa technika oddychania.

    Najprościej mówiąc i zapamiętać metodę to:

    ''Zmuszam do pracy (napięcia izometrycznego) mięsień który chcę rozciągnąć”

    Prawidłowe wykonywanie poizometrycznej relaksacji powoduje:

    - wydłużenie tkanek miękkich
    - redukcję napięcia mięśni
    - wzrost zakresu ruchu w stawie (ROM)
    - znoszenie bólu

    Fazy terapii PIR:

    1. Ustawienie stawu w pozycji odczucia rozciągania leczonego mięśnia u pacjenta.
    2. Izometryczne napięcie mięśnia wbrew oporowi fizjoterapeuty z siłą ok 20%. Utrzymane 10-15 sekund. Brak ruchu kątowego w stawie.
    3. Wraz z wydechem pacjent rozluźnia mięsień na kilka sekund a terapeuta pogłębia zakres.
    Cykl powtarza się od 3 do 5 razy.

     

       
    Poniżej filmik na wyżej wymieniony temat

     

     

     

  •  Podczas uprawiania sportu lub korzystania z zabiegów rehabilitacji po urazach ortopedycznych aparatu kostno - mięśniowego, szczególną uwagę należy zwrócić na mięśnie tułowia (stabilizatory). Bardzo przydatną będzie pozycja(ćwiczenie) tzw PLANK.Choć wydawać by się mogło, że ćwiczenie PLANK należy do ćwiczeń prostych, to bardzo łatwo jest popełnić w nim błąd. Zła pozycja wyjściowa, brak napięcia, utrzymywanie ciężaru ciała nie mięśniami brzucha, lecz na łokciach i stopach - to te najczęściej występujące. Podstawowymi mięśniami zaangażowanymi w tym ćwiczeniu są: mięsień prosty brzucha, mięsień poprzeczny brzucha, prostownik grzbietu. Dodatkowo pracują: mięsień czworoboczny, równoległoboczny, mięśnie naramienne, mięśnie klatki piersiowej, pośladków, czworogłowy uda, łydki.

    Udostępnij

    Pozycja wyjściowa:

    Połóż się na podłodze, twarzą w dół. Następnie podnieś i oprzyj na przedramionach (łokcie ustaw na szerokość barków; powinny całkowicie przylegać do ziemi) oraz palcach stóp - pozycja jak do pompki.

    Teraz napnij mięśnie brzucha – wyobraź sobie, że chowasz miednicę pod siebie, a twój pępek zbliża się do kręgosłupa (lub też chcesz dotknąć kością łonową do klatki piersiowej). Obowiązkowo musisz czuć, że mięśnie brzucha są napięte.

    Cały czas oddychaj i pilnuj, by ciało utrzymywało linię prostą od tyłu głowy aż do pięt, by nie tworzył się garb, a pośladki nie „uciekały” do góry. Głowa ma stanowić naturalne przedłużenie kręgosłupa, nie zadzieraj jej do góry, wzrok kieruj w ziemię.

    Rekord świata (wg Księgi Rekordów Guinessa) w utrzymaniu pozycji plank został ustanowiony w 2013 roku przez pana Georga. Hood`a i wynosi… ponad 3 godziny i 15 minut!

       

    Prawidłowa pozycja:

    – barki znajdują się dokładnie nad łokciami

    – łokcie stykają się z podłożem pod kątem 90°

    – ramiona, biodra i pięty tworzą jedną linię

    mięśnie brzucha są napięte

                                            pozycja plank

    Wystarczy 3 razy w tygodniu wykonać plank we wszystkich pozycjach. Na początek spróbuj wykonać pozycję PLANK przez 60 sekund. Jeżeli jest to dla Ciebie za dużo wytrzymaj tyle ile możesz i co tydzień zwiększaj długość o 5-10 sekund.

    pozycja plank        pozycja plank

     

     

  • Choroba Dupuytrena inaczej przykurcz rozcięgna dłoniowego została opisana w 1831r. Powoduje przykurcz  zgięciowy palców jako następstwo bliznowacenia rozcięgna. Istnieją trzy teorie powstania choroby: uwarunkowana genetycznie, skojarzona z uszkodzeniem n. łokciowego oraz urazowa.

    Udostępnij

     Podział i objawy kliniczny przykurczu wg M.Iselina:

    I - guzki na dłoniowej powierzchni ręki lub na grzbietach palców bez ich przykurczu,

    II - przykurcze palców w stawach śródręczno- paliczkowych,

    III - zmiany jak w stopniu I i II z dodatkowym przykurczem w bliższych stawach międzypaliczkowych,

    IV - rozległe przykurcze palców z przeprostem w stawach międzypaliczkowych dalszych oraz znacznym zwłóknieniem miękkich tkanek ręki.

     

    przykurcz dupuytrena

    Z moich obserwacji wynika że, czynnikiem dodatkowym jest praca powodująca przeciążenie dłoni i nadgarstka. Objawem wskazującym na początek procesu zapalnego jest ból dotykowy ścięgna palca serdecznego i wyraźnie wyczuwalny tam guzek.

    rejon objęty chorobą dupuytrena

    Następnie obserwuje się problem przy prostowaniu palca z charakterystycznym trzaskiem. Jest to ostatni moment, kiedy możliwe jest zahamowanie procesu chorobowego. Jeżeli nie rozpocznie się rehabilitacji, w krótkim okresie czasu dojdzie do braku czucia, zmian w aparacie więzadłowo-stawowym a nawet do martwicy. W tym stadium jedynym leczeniem będzie operacja a następnie długa rehabilitacja całej ręki.

    Usprawnianie rozpoczynamy od głębokiego rozcierania poprzecznego w miejscu bólu. Masaż powinno prowadzić się jak najczęściej (przed tv, jadąc autobusem itd.). Ma stać się to nawykiem.

    rozcieranie przykurczu dupuytrena

    W przypadku dużego bólu w początkowej fazie rozcierać możemy całą dłonią.

    rozcieranie przykurczu dupuytrena

    Uwaga! Masujemy na całej długości dłoni, aż do przedramienia.

       

    Następnie przechodzimy do rozciągania ścięgna. Ćwiczenie wykonujemy przy pomocy drugiej reki.

    Poniżej dwie wersje: rozciąganie całej grupy mięśni zginaczy dłoni i przedramienia

    rozciaganie przykurczu dupuytrena

    Dodatkowo powinno się oszczędnie pracować dłonią i uzbroić w cierpliwość, wykonywanie systematycznie w/w praktyk zaowocuje poprawą stanu ścięgna.

    W trakcie usprawniania konieczne są zabiegi w gabinecie fizjoterapeuty (mobilizacja stawów, laser, ud, jonoforeza) pozwoli to na jeszcze lepsze efekty terapeutyczne i ewentualne uniknięcie operacji. Poniżej film....

     Dodatek

    W latach osiemdziesiątych XX wieku Bradlow i Mowat przestawili wyniki badań, na podstawie których dowiedli, że choroba Dupuytrena znacznie częściej występuje u mężczyzn uzależnionych od alkoholu. W 1987 roku Atalii przedstawił korelacje pomiędzy czynnikami predysponującymi do wystąpienia choroby Dupuytrena. Uważał, że najmniejszym czynnikiem ryzyka jest wiek, następnie spożycie alkoholu, płeć i wcześniejsze urazy. Attali podzielił badanych na trzy grupy.

    Pierwszą grupę stanowili mężczyźni z rozpoznaną choroba alkoholową, u których występowały schorzenia wątroby. Druga grupę stanowili chorzy, u których występowały schorzenia wątroby, ale nie byli uzależnieni od alkoholu. Pacjenci zakwalifikowani do grupy trzeciej stanowili grupę kontrolną. W przeprowadzonych badaniach częstość występowania choroby Dupuytrena wyniosła: 43% w grupie pierwszej, 34% w grupie drugiej, i 14% w grupie trzeciej. W podobnych badaniach Noble wykazał, że częstotliwość występowania przykurczu rozcięgna dłoniowego u osób z chorobą alkoholową wynosi 28%.

    Artykuł informacyjno-poglądowy oparty na własnej praktyce w pracy z pacjentem. Przed wykorzystaniem poniższych informacji należy skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.

     

                      

  • Stożek rotatorów - to grupa czterech mięśni obręczy barkowej, które mają wspólne miejsce swoich przyczepów końcowych na kości ramiennej. Mięśnie: mięsień nadgrzebieniowy, mięśnień podgrzebieniowy i mięsień obły większy kończą się na guzku większym kości ramiennej, zaś mięsień podłopatkowy na guzku mniejszym kości ramiennej. Rejon przyczepów nazywa się strefą krytyczną stożka rotatorów.

    Mięśnie biorą udział w:

    - m. nadgrzebieniowy - odwodzenie ramienia do 90 stopni w pozycji horyzontalnej, rotacji zewnętrznej oraz w zgięciu w stawie ramiennym.

    - m. podgrzebieniowy – odwodzenie ramienia.

    - m. obły większy – współdziała w odwodzeniu ramienia.

    - m. podłopatkowy – przywodzenie ramienia od 90 stopni w pozycji horyzontalnej, rotacja wewnętrzna w stawie barkowym.

    Udostępnij

     Ważnym zadaniem w/w mięśni jest stabilizacja stawu barkowego a dokładnie centrowanie głowy kości ramiennej podczas ruchu. Centrowanie to, uniesienie (zbliżenie) głowy kości ramiennej do powierzchni panewki w łopatce. Jest to potrzebne ponieważ w spoczynku nasze stawy kończyn górnych są w lekkiej trakcji (działanie siły ciężkości). Dzięki temu głowa kości ramiennej przesuwa się w prawidłowym torze ruchu (zobacz film poniżej)

     W wyniku wieloletnich: przeciążeń, mikrourazów, zwyrodnień, uprawiania sportów, pracy z uniesionymi rękami do góry, chorób wewnętrznych, nagłych urazów dochodzi do uszkodzenia (osłabienia) ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego który rozpoczyna ruch odwodzenia ramienia do kąta 30 stopni. Jeśli w/w mięsień jest uszkodzony to nie występuje centrowanie głowy kości ramiennej. Kompensacją ruchu zajmuje się wówczas mięsień naramienny. Odwodząc ramię ciągnie głowę kości ramiennej do góry, gdzie doprowadza do kolejnych podrażnień przez nią już uszkodzonego mięśnia nadgrzebieniowego. Następuje tzw zamknięte koło bólu. (zobacz film)

       

    Statystyki mówią że, co czwarta osoba po 50 -tym roku życia boryka się z tą patologią. Charakterystyczne objawy to:

    - zanik odwodzenia ramienia do ok 90 stopni po czym reszta ruchu do wysokości głowy przebiega bez problemowo

    - osłabienie i zanik mięśni (widoczne na łopatce)

    - brak rotacji zewnętrznej w stawie barkowym

    - ból w nocy

    - ból podczas wysiłku

     Po zdiagnozowaniu choroby przez lekarza, powinniśmy się udać do doświadczonego fizjoterapeuty. Wachlarz zabiegów i terapii jaki ma dzisiejsza fizjoterapia daje duże szanse na zaleczenie dysfunkcji. Także w warunkach domowych powinno się ćwiczyć po wcześniejszym instruktarzu, ponieważ ok 70% usprawniania zależy od pacjenta.

    Poniżej dwa filmy na w/w temat.

    Pierwszy to zestaw ćwiczeń na stabilizację i centrowanie głowy kości ramiennej (od tego powinno się zaczynać rehabilitację). Drugi - to propozycja wykorzystania głębokiego masażu poprzecznego w celu redukcji bólu. Zapraszam.

    Przed wykorzystaniem wiadomości z filmu należy skonsultować się z własnym lekarzem lub fizjoterapeutą.

  •  W czasach mody na aktywny tryb życia oraz aktywizacji społecznej seniorów ważna jest edukacja i profilaktyka. Jednym ze sposobów dotarcia z informacjami do seniorów są wykłady na uniwersytetach trzeciego wieku. Wykłady teoretyczne, połączone z warsztatami praktycznymito bardzo ciekawa i atrakcyjna oferta skierowanasłuchaczy w/w uniwersytetów.

     Ograniczenia ruchomości w stawach, zwyrodnienia, nadwaga, choroby cywilizacyjne to powszechny problem dzisiejszych czasów. Jeśli chcecie Państwo dowiedzieć się jak sobie z tym radzić i/lub przeciwdziałać zapraszam do kontaktu i współpracy.

     Długotrwałe przebywanie w jednej pozycji, praca fizyczna o powtarzalnym charakterze, złe wykonywanie aktywności sportowej, brak umiejętności relaksu podczas przerw w czynnościach dnia codziennego powoduje występowanie kolejnych przeciążeń już chorego aparatu ruchu.

     Na wykładach uczestnicy poznają podstawowe zagadnienia z anatomii i propozycje terapii w warunkach domowych. Pozwoli to na ograniczenie dyskomfortu spowodowane chorobami. Może odwlec w czasie pogorszenie stanu wszelkich dolegliwości. Podczas wykładu słuchacz dowiaduje się skutecznych sposobów relaksacji i rozciągania przemęczonych mięśni. Poznaje wiele różnorodnych ćwiczeń dopasowanych do warunków wiekowych i budowy osobniczej ciała. Ćwiczenia te są proste w wykonaniu i nie męczące. Wiadomości zdobyte na wykładach i warsztatach są świetnym dodatkiem do ćwiczeń na siłowni, fitness, nordic walking, powodując dodatkowe wewnętrzne zadowolenie.

     CEL: Wykłady mają na celu przyswojenie najważniejszych informacji, niezbędnych do zachowania pełni zdrowia w trakcie aktywności sportowej i czynnościach dnia codziennego. Pomogą zdobyć umiejętności samodzielnego radzenia sobie z dolegliwościami związanymi z bólem pleców, karku, głowy, kończyn oraz z ogólnymi napięciami. Dodatkowo prezentacja prostych do wykonania ćwiczeń oraz technik automasażu możliwych do wykonania w każdej sytuacji pozwoli jeszcze lepiej zadbać o ciało.

    KORZYŚCI: Przyswojenie najważniejszych informacji, niezbędnych do zachowania jak najlepszej kondycji psychicznej i fizycznej.

    PROWADZĄCY: 

    Mirosław Bąk

    Fizjoterapeuta z dyplomem terapii manualnej z ponad 20 letnm stażem w zawodzie. Głównym przedmiotem zainteresowań to terapia bólów kregosłupa oraz rehabilitacja po urazach ortopedycznych i sportowych. Współpracuje z Uniwersytetami Trzeciego wieku w Raciborzu, Kuźni Raciborskiej i Nędzy. Kontakt Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    Więcej na temat akcji i oferty można się dowiedzieć wysyłając zapytanie na : Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

  • Udostępnij

      Zniesienie lordozy szyjnej pociąga za sobą wiele zmian w budowie i biomechanice ciała. W większości przypadków, lordoza szyjna współistnieje ze zniesioną kifozą piersiową oraz zmniejszeniem lordozy lędźwiowej. Patologia ta prowadzi do przemieszczenia środka ciężkości, stałych przeciążeń mięśni oraz bóli (zobacz art cz1).

    Z powyższych faktów na plan pierwszy w terapii zespołu bólowego wysuwa się profilaktyka. Kiedy odczuwamy pierwsze symptomy (bóle u podstawy czaszki promieniujące do oka, bóle łopatek, napięcie mięśniowe w okolicy szyi i barków, bóle w mostku) podczas dnia, a które ustępują po wypoczynku, należy jak najczęściej przyjmować pozycję wypychającą klatkę piersiową do przodu. Pomocą może być drążek rehabilitacyjny lub zwykły kij np. od miotły. Zobacz zdjęcia.

                            ćwiczenie na proste plecy      

    ćwiczenie na proste plecy

                                                       ćwiczenie na proste plecy

    Przeprost możemy również osiągnąć w pozycji leżącej, lub na piłce rehabilitacyjnej

                            rozciąganie odcinka piersiowego     

    rozciąganie odcinka piersiowego

    W przypadku pracy siedzącej, możemy zastosować tzw pozycję Brugerra. Zaleca siedzenie na krawędzi krzesła z kończynami dolnymi lekko rozstawionymi. Przenieś ciężar ciała na stopy skierowane lekko na zewnątrz (poczujesz delikatne uniesienie ciała). Jeżeli teraz rozluźnimy mm pośladkowe wraz z mm brzucha, nastąpi przodopochylenie miednicy, brzuch wysuń do przodu. Cały kręgosłup ustawi się w prawidłowej, zrównoważonej pozycji. Przypominam, jeżeli poczujecie uniesienie się na kościach (tzw kolcach biodrowych w środku pośladków) pozycja jest wykonana prawidłowo.

                                                         pozycja postawa brugerra

         Każda ćwiczenie lub pozycja jaka Wam przyjdzie do głowy, a która wykorzysta w/w zasadę będzie przynosić ulgę i przeciwdziałać powikłaniom (np. dyskopatia). Można wykorzystać ćwiczenia i informacje z art o szyi (poniżej link)

      W przypadku kiedy dojdzie do powikłań, należy skorzystać z pomocy lekarza i fizjoterapeuty, ponieważ w tej sytuacji pacjent sam już sobie nie poradzi.

                     

  •  Udostępnij

      Prawidłowo zbudowany kręgosłup widziany z boku przypomina kształt litery S. Wygięcie do przodu to lordoza (mamy dwie lordozy: szyjna i lędźwiowa), wygięcie do tyłu to kifoza (posiadamy jedną kifozę: piersiową). Każde odchylenie od prawidłowego wzorca ustawienia kręgosłupa czyli spłycenie lub powiększenie lordozy oraz kifozy to patologia. Niesie ona za sobą bóle w różnych częściach ciała.     Powyższe zmiany prawie zawsze występują łącznie. Spłycenie lordozy lędźwiowej pociąga za sobą zmniejszanie kifozy piersiowej, która doprowadza do wysunięcia głowy do przodu wraz z zniesieniem lordozy szyjnej. Całość zmian powstaje na wskutek poszukiwania przez organizm nowego środka ciężkości, który na wskutek zmian został zniesiony. Oczywiście sytuacja ta odnosi się również do osób z prawidłową budową kręgosłupa, ale mających inne przyczyny, np. złą postawę ciała.

     W tym artykule zajmę się głównie bólami występującymi w górnej części ciała. Określanymi jako zespół bólowy górnego otworu klatki piersiowej lub zespół Bruggera.

    Tak jak napisałem wcześniej, w trakcie zmian w ustawieniu kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej (widzianego z boku) dochodzi do spłycenia lordozy szyjnej. Jest to następstwem zmniejszania się kifozy piersiowej. Proces ten przesuwa głowę do przodu i wytwarza duże przeciążenia oraz tzw hiperlordozę na dwóch pierwszych kręgach szyjnych.

    Jednym z efektów tego ustawienia jest uaktywnienie punktu okostnego na wyrostku kolczystym C2. Powoduje on bóle szyi, dolnej części głowy z promieniowaniem do oka. Pacjent często zgłasza wzrost ciśnienia w oku potwierdzony badaniem lekarza okulisty. Dodatkowo punkt ma wpływ na wzmożone napięcie mięśniowe powodujące ból tego rejonu (np. m. dźwigacz łopatki).

     Przy prawidłowo ustawionej głowie, pion spuszczony z brody powinien dotykać wcięcia mostka. Sprzyja to prawidłowemu rozłożeniu siły ciężkości na połączeniach w kręgosłupie.

    pozycja glowy widok z boku 

    Odchylenie od normy czyli przesunięcie głowy do przodu powoduje wzrost przeciążenia na połączeniach mostkowo-żebrowych. Niesie to za sobą bóle w klatce piersiowej wraz z promieniowaniem do lewej kończyny górnej. Jest to ból bardzo podobny do bólu przy zawale serca. Powoduje go głównie zablokowanie 4 i 5 żebra.

      UWAGA! Nigdy nie wolno ignorować wyżej opisanej sytuacji. W pierwszej kolejności należy udać się do lekarza i zrobić EKG. Jeżeli badanie nie wykaże odchyleń w pracy serca, można wziąć pod uwagę inną przyczynę bólu, w tym ból pochodzenia odkręgosłupowego.

       Dodatkową przyczyną tego bólu może być: zbyt duży biust u kobiet, krótkowzroczność (osoby które nie chcą nosić okularów), wielogodzinna wymuszona pozycja pochylenia do przodu np. złe siedzenie za biurkiem. Wszystkie te sytuacje również powodują przesunięcie głowy do przodu.

    miejsca bólu

    Czerwona linia pokazuje krztałt kręgosłupa. Miejsca występowania bólu zaznaczono literą x

      Spłycona lordoza szyjna ma degeneracyjny wpływ na dyski kręgowe. Prowadzi do dyskopatii szyjnej i zwężenia kanału kręgowego, powodujący ból promieniujący do kończyny górnej w następstwie ucisku n pośrodkowego. Wystąpić mogą: bóle barków, głowy, łopatek, ucisk na tętnice kręgowe, problemy z przełykaniem, odczuwanie drętwienia na czubku głowy. Bardzo często pacjent sygnalizuje ostry ból przy wdechu lub wydechu powietrza. Jest to efekt zablokowania połączeń kręgosłupa z żebrami. Ważną rolę odgrywa tu zablokowanie pierwszego żebra, które znajduje się w sąsiedztwie splotu naczyniowo- nerwowego. Powoduje ono bóle w dół kończyny dolnej oraz ma wpływ na zapalenie stożka rotatorów.

       Zespół górnego otworu klatki piersiowej lub tzw zespół Bruggera, to bardzo złożony problem z punktu widzenia rehabilitacji. Każda dysfunkcja w tym rejonie, (dyskopatia, zablokowanie, uraz ortopedyczny, przeciążenia mięśni, nadwaga, duży biust) spowodowana złą budową kręgosłupa, ciała lub złych nawyków w postawie, rozpoczyna proces następujących po sobie zmian zgodnych z biomechaniką. Doprowadza do upośledzenia czynności dnia codziennego, zmęczenia, wzmagających się bóli. Niestety, w tej sytuacji pacjent nie jest w stanie poradzić sobie sam za pomocą odpowiednich ćwiczeń czy też środków farmaceutycznych. Musi tu być współpraca z dobrym fizjoterapeutą.

       W drugiej części artykułu opiszę ćwiczenia jakie powinno się stosować w profilaktyce oraz po zabiegach fizjoterapeutycznych w opisanym zespole.

    polecam również:

    zła budowa kręgosłupa, a bóle w górnej części ciała. Cz 2